“เพิ่งรู้ว่ามีภรรยาโหด”
“ก็มันน่าโหดมั้ยล่ะคะ คนอะไรร้ายชะมัด”
“เอาน่า...แค่นี้ผมว่าไอ้ทัพมันก็ทรมานปางตายแล้วล่ะ ดูหน้าตามันสิอย่างกับผีดิบเดินได้ ไม่ได้พักผ่อนมาหลายวันแล้วนะนั่น”
“ก็ช่างสิคะ ใครใช้ให้มาทำเพื่อนพราวก่อน โดนแค่นี้ยังถือว่าน้อยไป”
“แล้วเมื่อไรจะบอกความจริงกับมันล่ะทีนี้ ถ้าไม่บอกนะ ผมว่ามันจะต้องอยู่เฝ้าเราที่ไร่ไม่กลับบ้านกลับช่องแน่ๆ”
“อยากอยู่ก็อยู่ไปสิคะ ถ้ายังไม่ยอมบอกเหตุผลดีๆที่ต้องการเจอดอกแก้ว พราวก็จะไม่บอกหรอกว่าเพื่อนพราวอยู่ที่ไหน แล้วคุณนนท์ก็ห้ามบอกนะคะ” นนท์ยิ้มใส่นัยน์ตาคู่สวย ที่จิกสายตามองเขาอยู่
“ใครกันแน่ที่เกือบทำความลับรั่วน่ะ” พราวชมพูค้อนวงเล็กให้สามี
“ก็คนมันปรี๊ดแตก เลยยั้งไว้ไม่อยู่ ต่อไปไม่มีทางพลาดแน่นอน” นนท์และพราวชมพูพูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทาง บนเรือนไม้มีฐานทัพมองตามสองสามีภรรยาเดินจับมือกันกลับบ้านหลังใหญ่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเรือนไม้แ
