ตลอดสองชั่วโมงของการเข้าอบรมอาสาสมัครการดูแลภาคธุรกิจของเมือง วิเวียนไม่ได้สนใจฟังเนื้อหาสำคัญเลยแม้แต่น้อย เพราะมัวแต่สนใจมือของตนเองที่ถูกอีกฝ่ายจับแน่นไม่ยอมปล่อย
มือข้างที่ว่างนั่งเท้าคางมองดูใบหน้าหล่อเหลาที่วันนี้ไร้กรอบแว่นบดบังนัยน์ตาสีฟ้าอย่างอารมณ์ดี แลนซ์นั่งพิงพนักเก้าอี้สัปหงกตั้งแต่ห้านาทีแรกของการบรรยายด้วยซ้ำ ดีที่เขาไม่ใช่คนนอนกรน ไม่อย่างนั้นคงถูกจิม คลาสันหมายหัวเป็นครั้งที่สอง
แก้มของเขาในตอนนอนหลับ มันย้วยน่ารักเหมือนมาชเมลโล่
ที่เคยบอกว่าไม่ชอบงานอาสาคงไม่ใช่เรื่องโกหก แม้จะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เขาเลือกเดินมาหาเธอแทนการเดินเข้าหาบันนี่ แต่พอคิดอีกทีผู้ชายคนนี้อาจจะเป็นคนประเภทเขินอายเวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ชอบ
ซึ่งอีกนัยหนึ่งหมายถึง ‘เขาไม่ได้รู้สึกชอบเธอ’
ไม่เป็นไร เอาๆ กันไป เดี๋ยวก็ชอบกันเองแหละ!
กระทั่งการอบรมวันนี้สิ้นสุดได้ยินว่าต้องเดินไปรับงานแรกบริเวณหน้
