โรงพยาบาลริเวิร์นน่า
แลนซ์เปิดประตูลงจากรถด้วยท่าทางรีบร้อน วิ่งตรงเข้าไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือดกับอาการสั่นเทาไปทั้งตัวเหมือนคนใกล้ขาดสติรอมร่อ ทำให้พยาบาลและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแถวนั้นต้องรีบเข้ามาดู
“ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”
“วะ วิเวียน วิลกินสัน” แลนซ์เอ่ยชื่อคนสำคัญปากคอสั่นบีบแขนพยาบาลสาวตรงหน้าแน่น “ผมมาหาวิเวียน วิลกินสัน”
“คุณเป็นญาติเหรอคะ”
“ผะ ผมมาหาวิเวียน เธอต้องการเลือด...”
สองมือแกร่งที่จับแขนพยาบาลออกแรงบีบแน่นกว่าเดิมเมื่อนึกถึงคำพูดจากคริส คลาสัน ตลอดเวลาที่พยายามนั่งสงบใจในรถตามคำสั่งของพ่อบ้านมันยิ่งเพิ่มความเครียดให้คนตัวสูง
ยิ่งเงียบก็ยิ่งกลัว
กลัวจะไม่ได้เจอเธออีก
“เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าบริจาคเลือดรบกวนกรอกเอกสารก่อนนะคะ แล้วคุณต้องใจเย็น ถ้าความดันคุณสูงเกินไป เราไม่สามารถเจาะเลือดได้”
“ผะ ผมไม่เป็นไร ค่อยก
