วิเวียนตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย เมื่อคืนเธอจำได้สลบคาอกเขาหลังจากรับบทจ็อกกี้สาวกว่าหนึ่งชั่วโมง
ขอบคุณที่สภาพน้องกีกี้ปกติดีทุกอย่าง ไม่อย่างนั้นวิเวียนต้องทรมานตลอดสามชั่วโมงของการขับรถกลับริเวิร์นเดลซิตี้แน่นอน
“แลนซ์ เราจะกินมื้อเช้าที่โรงแรมก่อนกลับ หรือนายอยากแวะกินระหว่างทาง” คนกำลังยืนก้มสวมต่างหูหน้าโต๊ะกระจกเอ่ยถามอีกคนที่กำลังเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋า
รอยยิ้มชื่นชมปรากฏบนใบหน้าสวยเมื่อเสมองตาคู่งามเห็นว่าแลนซ์กำลังทำอะไรอยู่
เขาน่ารักอีกแล้ว แลนซ์ตื่นมาเก็บกระเป๋าให้เธอก่อนที่จะเก็บกระเป๋าตนเองด้วยซ้ำ
“แล้วแต่คุณ”
คำตอบผ่านน้ำเสียงราบเรียบทำเอาคนกำลังสวมเครื่องประดับชะงักมือ วิเวียนรีบสวมต่างหูห่วงเงินอีกข้าง จากนั้นจึงหันกลับไปดูอาการว่ากำลังถูกเต้าหมาน้อยงอนหรือเปล่า
แต่นอกจากแลนซ์จะไม่ได้แผ่รังสีแห่งความแง่งอนใส่ดังเช่นที่ผ่านมา เขายังดูร
