Chapter 2 | รับข้อเสนอ

“สนุกหรือเปล่า” วิเวียนหันมาพูดกับเธอพร้อมกับร่างระหงในชุดเดรสสีแดงย่างสามขุมเข้ามาใกล้ แอนนาตกใจผงะถอยหลัง เธอไม่ได้กลัวความร้ายกาจของผู้หญิงคนนี้ แต่กำลังตกใจที่ใบหน้าของวิเวียนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นผู้หญิงอีกคนที่เธอไม่รู้จัก ผู้หญิงที่ดูอายุมากกว่าเธอเล็กน้อย ผมสีบลอนด์ยาวเหยียดถึงกลางแผ่นหลังกับดวงตาสีฟ้าน้ำทะเล แตกต่างกับนางร้ายของเรื่องกระต่ายน้อยของคลาสันโดยสิ้นเชิง โดยเฉพาะชุดกรุยกรายสีขาวยาวถึงพื้น ถ้ามีปีกก็นางฟ้าตามผนังโบสถ์ชัดๆ “คะ คุณเป็นใคร” แอนนาเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยความกลัวเล็กน้อย เข้าใจเลย ว่าเมื่อกี้ทำไมริชชี่ถึงกลัววิเวียน เพราะรู้สึกได้เลยว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเรามีอำนาจเหนือกว่า “ฉันเป็นคนทำหน้าที่พาเธอไปส่งที่ประตูพิพากษา AKA นางฟ้าอะไรแบบนั้นแหละ” “ประตูพิพากษา? คืออะไร” “ประตูที่พอเธอเปิดเข้าไป มันจะพาเธอไปนรกหรือสวรรค์ตามการกระทำตอนยังมีชีวิตของเธอ” “หมายถึงฉันตายแล้ว?” “แล้วเธอคิดว่าสภาพครั้งสุดท้ายของเธอควรมีชีวิตรอดต่อไปหรือไง -_-” ปากร้ายชะมัด “ไม่เชื่อเหรอ อยากดูหรือเปล่าว่าตัวเองตายสภาพไหน แต่เตือนไว้ก่อนนะว่ามันแย่มาก แย่กว่าใต้ตาดำๆ ของเธอที่ต้องตื่นมาเจอทุกเช้าซะอีก” ดูปาก อยากตบนางฟ้าชะมัด -_-! “ตบฉันเธอตกนรกแน่ เอาจริงต่อให้ไม่ตบก็ตกนรกอยู่แล้ว” ชัดเจนว่าอีกฝ่ายได้ยินห้วงความคิดของผู้จัดการสาว แอนนามั่นใจแล้วว่าเธอตรงหน้าไม่ใช่สัมภเวสีหรือผีปลายแถว “หมายถึง ฉันต้องตกนรกเหรอ” “คิดว่าตัวเองดีจนต้องขึ้นสวรรค์?” เอ๊า! “ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากตกนรกหรอกแอนนา...ฉันถึงพาเธอมาที่นี่ไง!” คน (?) ตรงหน้ากลับเข้าเรื่องหน้าตาย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าทำให้แอนนารู้สึกหวาดระแวง ไม่มั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้จะเชื่อใจได้ขนาดไหน แต่ดูเหมือนจะถูกอ่านใจได้อีกแล้ว ผู้หญิงชุดขาวจึงถอนหายใจด้วยความรำคาญและเอ่ยปากยื่นข้อเสนอที่มั่นใจว่าแอนนาไม่มีทางปฏิเสธลง “ฉันจะให้เธอไปอยู่ในร่างของวิเวียน วิลกินสัน เธอชอบนิยายเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ น่าสนุกดีนะ” “แต่ฉันไม่ชอบคริส คลาสัน” ริมฝีปากกระจับกล่าวอย่างตรงไปตรงมาจนแม่สาวชุดขาวตรงหน้าอดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้ “เพราะมันทำให้เธอนึกถึงผู้อำนวยการของเธอสินะ” “ได้โปรดอย่าพูดว่าคนอย่างไอ้พีทเป็นของฉัน ไม่นับญาติ -_-” “ก็ดีแล้ว ไปอยู่ในร่างวิเวียนสิ เธอจะได้ไม่ต้องไปเจอพีทอีก” ข้อเสนอน่าสนใจออกมาจากเจ้าของดวงตาสีน้ำทะเล ยอมรับว่าแอนนานิ่งคิดไปครู่หนึ่ง แต่การหนีจากพีทไปเจอคริสคลาสันนี่ไม่ต่างจากการกระโดดลงจากตึกที่กำลังไฟไหม้เพื่อลงบ่อจระเข้เลย “ดูเหมือนเธอจะคิดนานนะ เอาแบบนี้ ฉันจะบอกอะไรดีๆ ให้ นี่ฉันใช้แต้มบุญหลายพันแลกกับการเปิดความลับสวรรค์เลยนะ” เธอคนนั้นทำตาโตราวกับเรื่องที่ตนเองทำเป็นการเสียสละอย่างมาก แต่น่าเสียดายที่แอนนาไม่รู้สึกซาบซึ้งแม้แต่น้อย “ฉันสามารถส่งเธอกลับไปในที่ที่เธอจากมาได้” “งั้นก็ทำ...” “ฟัง! สภาพร่างกายในตอนที่เธอจากมามันแย่มากอย่างที่ฉันบอกเอาไว้...เธอเส้นเลือดในสมองแตกตาย รถกู้ชีพมาถึงช้าจนสมองขาดออกซิเจนไปหลายนาที แม้การผ่าตัดจะผ่านไปได้ด้วยดี แต่เธอจะฟื้นขึ้นมาพร้อมกับการเดินไม่ได้ ต้องใช้เวลาอย่างน้อยๆ ก็ห้าปีในการเริ่มกายภาพบำบัด แน่นอนว่าเธอทำงานให้บริษัทไม่ได้ ดังนั้นเลยได้ค่าชดเชยจากการจ้างออก และแน่นอนอีกว่าเธอใช้มันหมดไปกับการหาหมอ” แย่ชะมัด -_-; “ถ้าเธอเลือกตกนรก เธอจะตกประมาณสามร้อยปีนรก แล้วจากนั้นก็จะกลับไปเกิดใหม่” “สามร้อยปีนรกนี่นานขนาดไหน” “ก็คงประมาณดาวหางฮัลเลย์ตกสู่โลกห้าครั้ง เจ็ดสิบหกคูณห้า ใส่ศูนย์ทดสาม....” “สามร้อยแปดสิบปี” แอนนาโพล่งขัดการคำนวณของแม่นางฟ้าด้วยความหงุดหงิด “โอ๊ะ! ใช่เลย สมแล้วที่จบบัญชีมหาวิทยาลัยดังมา” ยัยนางฟ้าตัวแสบทำท่านึกออกยกมือปรบแปะๆ คล้ายกับกำลังชื่นชมทักษะคณิตคิดเร็วของวิญญาณผู้จัดการสาว “แล้วหลังจากนั้นล่ะ เธอบอกว่าฉันจะไปเกิดใหม่” แอนนาอยากรู้ว่าชาติภพใหม่เธอจะเป็นแบบไหน ถ้าสวยเหมือนไอดอลเคป๊อปหรือดาราฮอลลีวู้ดจะพิจารณาอีกที “ปลาตีน” “ฮะ!? อะไร” “เธอจะเกิดเป็นปลาตีน -..-” คนได้ฟังยกมือขึ้นตบหน้าผากตนเองด้วยความสิ้นหวัง คนอื่นเกิดใหม่เป็นผู้กล้า เป็นสไลม์ แต่เธอกลับได้เป็น...ปลาตีน “แต่ถ้าเธอไปอยู่ในร่างวิเวียน เธอไม่จำเป็นต้องวนเวียนกับคริส คลาสันก็ได้นี่ แค่หนีเขาให้ได้ก็พอ” จริงด้วย! แค่ไม่ยุ่งกับคริสซะอย่าง แถมหมอนั่นก็แสดงออกชัดเจนว่าเกลียดวิเวียนและนายกเทศมนตรีพ่อของผู้หญิงคนนั้น “แล้ว...ทำไมฉันต้องไปอยู่ในร่างวิเวียน” เรื่องนี้ไม่มีเหตุผลรองรับเลยสักนิด เธอกับวิเวียนไม่มีส่วนไหนเกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย “หึ...ฟังนะแม่หนูน้อย ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของวิญญาณเธอ จะส่งเธอไปไหนก็ได้ นี่ฉันให้โอกาสครั้งที่สองให้เธอใช้ชีวิตในฐานะมนุษย์ แค่นี้ยังไม่ใช่เหตุผลอีกเหรอ” “เธอใจดีขนาดนั้นเลย?” ถ้าใจดีขนาดนั้นก็ช่วยส่งเธอไปเกิดหลังตกนรกเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่ปลาตีนได้ไหม! “ฉันชอบเธอนะ” ร่างผอมเพรียวของนางฟ้าตรงหน้าลอยเข้ามาใกล้กระทั่งหยุดตรงหน้า “...” “ฉันมองเห็นความเป็นนักสู้ของเธอมาตลอด” ปลายนิ้วเรียวเชยคางมนของวิญญาณสาวให้สบตากัน แวบหนึ่งแอนนามองเห็นดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลเรืองแสงขึ้น ก่อนจะกลับมาเป็นปกติพร้อมกับรอยยิ้มคาดหวัง “ฉันจะคอยจับตาดูเธอทุกฝีก้าว สู้กับโชคชะตาในฐานะวิเวียน วิลกินสันให้ฉันดูหน่อย” “โชคชะตา?” “ยัยนั่นร้ายสมบูรณ์แบบ เธอคงได้เห็นและอ่านมาบ้างแล้ว ฉันอยากเห็นเธอเอาชนะกฎเกณฑ์ที่นักเขียนสร้างขึ้น เป็นวิเวียนที่ไม่เดินตามปลายปากกาของคนเขียนยังไงล่ะ” แบบนั้นก็แค่จับเธอมาเป็นของเล่น เอาไว้ดูแก้เบื่อไม่ใช่หรือไง แอนนาไม่ค่อยเข้าใจความคิดผู้หญิงตรงหน้านัก แต่ดูเหมือนว่านี่จะเป็นทางเดียวที่เธอควรเดิน อัมพาต วิเวียน ปลาตีน เลือกง่ายชะมัดเลย! “ทำหน้าแบบนี้แปลว่าเข้าใจแล้ว ขอให้โชคดีแล้วเตรียมเจอบททดสอบแรกทันทีที่ลงสนาม” “...” แสงสว่างวาบจากเบื้องหลังบังคับให้แอนนา ลีนส์ปิดเปลือกตาลงอัตโนมัติ ก่อนที่หัวของเธอจะหมุนอีกครั้งและรู้สึกว่าวิญญาณรู้สึกว่ากำลังดิ่งลงไปที่ไหนสักแก่ง เสียงแว้ดๆ ของยัยนางฟ้าก็ลอยเข้าหูจนคนฟังแทบกรีดร้องด่าทอ “อ้อ! สปอยล์ตอนจบของวิเวียน วิลกินสันเอาบุญ! ยัยนั่นถูกคริส คลาสันให้คนลากไปโยนลงหน้าผาหลังจากรู้ว่าปัญหาระหว่างตนเองกับบันนี่ บลูเบลล์เป็นฝีมือของหล่อนนั่นเอง” “ยัยบ้า!!” “อย่าตายนะจ๊ะ แม่เมเนเจอร์คนสวย :p”