** คำเตือน❗️เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อและสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติ ขอให้ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับ🩷
ปัง
“ โอ้ย! ใครมันยิงกูวะ ”
สิ้นเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดตามมาด้วยเสียงที่ร้องด้วยความเจ็บปวดของไค เขาผลักฉันออกจากพันธนาการก่อนจะจับเข้าที่ต้นแขนของตัวเอง เพราะมีเลือดไหลซึมออกมาเป็นจำนวนมาก
หมับ
ฉันที่ถูกผลักออกอย่างแรงจนเซเกือบล้มลงพื้นดินกลับถูกใครบางคนคว้าเอวดึงเข้าไปกอดเอาไว้ซะก่อน
“ ปล่อยนะ! ”
“ เบบี๋ ”
ขวับ
“ ฮือ เฮียลูซ! ฮึก ฮือ ”
กึด
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้นฉันหันกลับไปมองก็พบสบเข้ากับใบหน้าของเฮียลูซ ฉันสวมกอดเขาทันที น้ำตาที่อดกลั้นเอาไว้ก็พาลไหลออกมาเสียดื้อๆ
“ ไม่ต้องกลัว เฮียขอโทษที่มาช่วยหนูช้า ”
ปัง!
“ กรี๊ด! ”
“ หวานกันพอรึยัง กล้าดียังไงมายิงกู ”
“ กูไม่ยิงหัวมึงทิ้งก็บุญแล้วที่บังอาจมาแ
