“คุณแม่ช่างรู้ใจลูกสาว นี่คิดว่าหากขายไม่ออก ว่าจะสั่งของออนไลน์เยอะ แล้วจะเอาไรเดอร์เป็นลูกเขยให้แม่” หญิงสาวที่เอ่ยเช่นนี้ เพราะมารดานั้นขาช็อปยิ่งกว่าเธอ เห็นอะไรก็กดสั่ง ไม่ได้ใช้แต่สั่งมาเพื่อความสนุก
“แซวแม่เดี๋ยวเถอะ...!” สกุนาบิดเอวลูกสาวเข้าให้สักที อยากจะแซวดีนัก
“แต่เห็นว่ามีลูกชายอยู่หนึ่งคนนะ อายุน่าจะ...สามสิบกว่าแล้ว แต่ยังไม่คบใคร”
“แม่รู้ละเอียดจัง ไม่ใช่เอาลูกสาวไปขายไว้ก่อนแล้วนะ” เฟื่องลดาหรี่ตามองมารดาอย่างจับผิด มารดาของเธอนั้นชอบเอาเธอไปขายอยู่เรื่อย
“ไม่ใช่สักหน่อย คิดมากไปได้”
“แล้วไปค่ะ”
บทสนทนาจบลงเมื่อรถมาจอดที่หน้าบ้าน แล้วก็ช่วยกันขนของ หญิงสาวทานอาหารมาจากข้างนอกกับมารดาแล้ว ก็เลยไม่ได้ทานอะไรอีก ขึ้นไปอาบน้ำและมาสก์หน้านอนเลย
ภัสสกรณ์ที่ร้อนรนดังไฟ อยากจะไปหาเธอที่บ้าน แต่ก็ไม่รู้ไปหาในฐานะอะไร จะนัดออกมาเจอ เธอก็ไม่รับสาย ไม่รู้จะเอาอย่างไรกับช
