“เช้าวันใหม่”

เช้าวันต่อมา… แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาในห้อง ทำให้ฉันค่อย ๆ ลืมตาตื่นพร้อมกับความรู้สึกเหมือนหัวใจยังเต้นแรงไม่เลิก… เมื่อคืนทั้งคืน ฉันแทบไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ เพราะเอาแต่คิดถึงคำพูดของพี่แทน “มี…แต่อยากไปอยู่กับเมีย จบไหม” โอ๊ยยย! แค่คิดถึงเสียงทุ้มต่ำตอนนั้น ใบหน้าฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง ฉันดึงผ้าห่มมาคลุมหัว กลิ้งไปมาบนเตียงเหมือนคนบ้า ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “พูดออกมาได้ อยากไปอยู่กับเมีย แฟนยังไม่ทันจะขอคบเลย!” เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ทำให้ฉันต้องรีบลุกขึ้น คว้ามาดู เป็นข้อความจากกลุ่มเพื่อนเรื่องนัดรวมตัวที่มหาลัยก่อนขึ้นรถไปค่าย ฉันถอนหายใจแรงเหมือนจะสลัดความคิดฟุ้งซ่านเมื่อคืนออกไป ก่อนจะกระโดดลงจากเตียงแล้วเดินลงบันไดไปยังชั้นล่าง เสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะเท้าฉันที่ก้าวอย่างเร่งรีบ เป้าหมายคือห้องรับแขก…ที่ตอนนี้กลายเป็นห้องนอนชั่วคราวของพี่แทนไท