เสียงรถยนต์ที่แล่นมาจอดที่หน้าคฤหาสน์ ทำให้ริมฝีปากของนาเดียเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้ม หญิงสาววางงานตรงหน้าเอาไว้ และรีบเดินออกไปต้อนรับ
“คุณคิลล์ กลับมาแล้วเหรอคะ...”
รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้าของนาเดียทันที เมื่อมองเห็นผู้หญิงที่ถูกคิลเลียนกึ่งจูงกึ่งลากเดินเข้ามาในบ้าน
“คุณมัลลิกา...”
วูบหนึ่งมัลลิกาเหมือนจะเห็นสายตาไม่พอใจของนาเดีย แต่แค่พริบตาเดียวมันก็ไม่เหลืออยู่อีกแล้ว เหมือนกับไม่เคยมีมาก่อนยังไงยังงั้น หล่อนคงตาฝาดไปเอง มัลลิกาบอกตัวเองในใจ ขณะพยายามบิดข้อมือของตัวเองให้ออกจากอุ้งมือของคนใจร้าย
“ปล่อยฉันนะ ว๊าย...”
เขาปล่อยหล่อนจริงๆ และผลักหล่อนไปด้านหน้า จนร่างของหล่อนเสียหลักล้มกองกับโต๊ะไม้ริมกำแพงเต็มแรง หล่อนอุทานด้วยความเจ็บ แต่เขาไม่สนใจ
“นาเดีย พาคุณมัลลิกาขึ้นไปที่ห้องพัก และอย่าให้ออกจากห้องเด็ดขาด จนกว่าฉันจะเปลี่ยนแปลงคำสั่ง”
“คุณคิลล์คะ แต่ว่า...”
สิ่งที่เกิดขึ้นมั
