ช่วงเที่ยงกว่าๆ ของวันเดียวกัน สาวใช้วิ่งกระหืดกระหอบมาหาหล่อนที่ศาลากลางสวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“มีอะไรหรือจ๊ะ”
“คุณคิลล์... คุณคิลล์เรียกหาคุณมะลิค่ะ”
แค่คิลเลียนเรียกหาหล่อน ทำไมสาวใช้ต้องทำหน้าเหมือนถูกบังคับให้กินยาขมแบบนี้ด้วย มันต้องมีอะไรมากกว่านี้สิ
“แค่เรียกหาฉันหรือ”
สาวใช้ก้มหน้า หลบตา และอึกอัก
“บอกฉันมาเถอะ ฉันจะได้เตรียมตัวได้ถูกว่าจะต้องเจอกับอะไร”
คนที่ก้มหน้าอยู่ เงยขึ้นและพูดเสียงกระท่อนกระแท่น
“คุณคิลล์... เธออาละวาดอีกแล้วค่ะ”
ความหวาดกลัวเกิดขึ้นในหัวใจ แต่มัลลิกาก็พยายามเก็บซ่อนมันเอาไว้ ขณะผุดกายลุกขึ้นยืน และก้าวลงมาจากศาลาไม้
“อาละวาดเรื่องอะไรจ๊ะ”
“เอ่อ... เรื่องกลีบกุหลาบขาวในอ่างอาบน้ำค่ะ”
และในที่สุดหล่อนก็เข้าใจสาเหตุของเรื่องทั้งหมดแล้ว หญิงสาวฝืนยิ้มและเอ่ยขอบคุณสาวใช้ ก่อนจะรีบเดินไปยังห้องนอนของคิลเลียน เมื่อไปถึงทุกอย่างก็เงี
