“ฟาๆ ยิงๆ” หวังหลงเหว่ย หรือ อาซาร์ หวัง ลูกชายวัยขวบครึ่งของเอินกับหวังต้าเฟิง ครอบครัวของหวังต้าเฟิงปลื้มปิติมากที่เอินให้กำเนิดลูกชาย แม้จะไม่ได้ลูกแฝดดั่งหวังเอินก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายหรือเสียใจ เพียงแค่มีลูกก็นับว่าวิเศษสุดแล้ว เด็กชายตัวน้อยดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนของคนเป็นแม่ ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นก็วิ่งเตาะแตะมาหาจาฟาร์กับปาลินในวัยสามขวบ ยิ้มกว้างดีใจที่จะได้มาเล่นกับพี่ๆ สองครอบครัวไปมาหาสู่กันเป็นประจำ เด็กๆ จึงสนิทสนมกันปานประหนึ่งพี่น้อง
“อาซาร์ระวังล้มลูก” เอินเดินตามลูกชายไปในระยะประชิด หากลูกเสียหลักล้มเธอจะได้รับทัน
“อาชามาแย้ว” จาฟาร์กับปาลินวิ่งเข้าไปหาอาซาร์ จับมือน้องคนละข้าง แล้วพาเดินมาหาพ่อกับแม่และพี่ชายของตน
“จากมังกรกลายเป็นม้าเลย” อาซาร์กับหลงเหว่ยล้วนมีความหมายเกี่ยวกับมังกร แต่เวลาจาฟาร์กับปาลินเรียกจะกลายเป็นอาชา ซึ่งแปลว่าม้า ฟลินต์นอนเอกเขนกโดยมีตักของพาฝัน
