คนถูกอ้อนยิ้มพอใจ เขาก้มลงไปโอบอุ้มคนขี้อ้อนขึ้นมานั่งบนตัก แล้วกอดเธอไว้หลวม ๆ
เพลงรักแนบเรือนกายด้านหน้าอิงแอบแนบชิด โอบกอดลำคอแกร่ง และซบหน้ากับอกเปลือยเปล่าตรงรอยแยกของสาบเสื้อ
“เพลงไม่แต่งงานได้ไหมคะ เพลงขออยู่กับลุงใหญ่ตลอดไปได้ไหม”
ลุงใหญ่จูบกลางกระหม่อมสาว แล้วบอกเธอว่า “ได้สิ”
เพลงรักเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลา เธอยิ้มอย่างดีใจ แต่ครู่เดียว ใบหน้าสวยก็หม่นเศร้า แววตาไหววูบ เธออิงแก้มกับอกอุ่น และพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าน่าสงสาร
“แต่ถ้าสักวันหนึ่ง ลุงใหญ่แต่งงาน ลุงใหญ่จะให้เพลงอยู่ด้วยเหมือนเดิมไหมคะ”
ลุงใหญ่ของเพลงรักจับคางเล็กเชยขึ้นมา ให้เธอมองสบตาคม เขายิ้มบางและบอกเธอว่า
“ถ้าเพลงไม่แต่งงาน ลุงก็จะไม่แต่งงาน เราสองคนจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป ดีไหม”
เพลงรักยิ้มเต็มใบหน้า ดวงตาสวยเป็นประกายสดใส
“ดีค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป เพลงรักลุงใหญ่ที่สุดเลยค่ะ”
“เด็กดีของลุง”
แววตาดี
