“มะนาวเด็ก ๆ อยู่ด้วยเหรอ” ด้วยความสงสัยน้ำฝนต้องเอ่ยถามมะนาว
“ใช่ สายฟ้าไปรับมาเมื่อเช้าก่อนมาส่งเราที่คอนโดนะสองแสบอยากไปสวนสัตว์ไม่มีใครว่างพาไปฝนอยู่ไหนอะ” น้ำฝนหันไปมองยังคนพี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“มานี่สิเดี๋ยวให้อาโนว์ไปรับ” ลีอาร์ได้ยินในสิ่งที่ทั้งสองคุยกัน
“ได้เหรอคะ” น้ำฝนหันไปถามคนข้าง ๆ
“ได้สิ”
“ฝนนี่แกอยู่กับเขาทั้งคืนเลยเหรอ” มะนาวตกใจมากหลังจากได้ยินเสียงผู้ชายดังเข้ามาในโทรศัพท์
“เดี๋ยวค่อยคุยกันนะมะนาวรออยู่ที่นั่นก่อนเดี๋ยวจะมีรถไปรับ” น้ำฝนเอ่ยบอกเพื่อนหลังจากเห็นมาเฟียหนุ่มส่งข้อความไปหาลูกน้องคนสนิท
ก๊อก ก๊อก…
แกร๊ก…
”นายครับ เอารถคุณฝนมาด้วยเลยไหมครับ“ อาโนว์วิ่งขึ้นมาถามเจ้านายรถน้ำฝนยังจอดอยู่ที่โรงพยาบาล
”อืม“ ลีอาร์พยักหน้ารับและปิดประตูห้องลง เขาหันกลับไปหาน้องที่นั่งอยู่บนเตียง
ฟอด!!
ปลายจมูกแกร่งจรดลงไปหอมที่แก้มนวลใบหน้าหล่อดูเคร่งเครียดขึ้นมา
