หลายชั่วโมงผ่านไป…
สองแสบยังคงสนุกกับการเดินดูสัตว์ในสวนสัตว์ฟาเดียกับกอหญ้าแก้มแดงเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว อากาศแสนจะร้อนแต่ทั้งสองก็สู้ไม่ถอย มีเหนื่อยจนต้องขอให้คุณลุงอุ้มอยู่บ่อย ๆ ทั้งลีอาร์ อาโนว์ต้องสลับกันอุ้มสองแสบ
“เหนื่อยไหมกินน้ำไหมเฮียไปซื้อให้” มือหนายกขึ้นมาเช็ดเหนื่อยที่แก้มคนสวยเบา ๆ น้ำฝนเองก็เหนื่อยมากร้อนมาก
“ไม่เป็นไรค่ะโซนนี้สุดท้ายแล้วใช่ไหมคะ”
“ครับ เดี๋ยวเฮียพากลับบ้านไปอาบน้ำ” ลีอาร์สงสารคนสวยของเขามาก แก้มเธอแดงไม่แพ้หลาน ๆ เลย น้ำฝนกับมะนาวเดินตามเด็ก ๆ ไปเงียบเธอไม่ทันได้ดูว่าโซนสุดท้ายที่เข้ามาคือโซนงู
ทว่า..
ในขณะที่เธอเดินตามหลังฟาเดียเข้าไปนั้นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันว่าทำไมมันมีแต่กรงไม่มีสัตว์อยู่ในนั้นเลยจนมาถึงจุดที่เจ้าหน้าที่ของสวนสัตว์ยืนอยู่น้ำฝนต้องกรีดร้องเสียงหลง “กรี๊ดดด!!”
พรึบ!!
ลีอาร์รีบดึงคนสวยเข้ามากอดแน่นทันทีน้ำฝนเห็นเจ้าหน้าที่ชายเดิ
