บทนำ (เนื้อหาจากเรื่อง Bad Akin เสือร้ายนายอคิน)

@สนามบินสุวรรณภูมิ ปัก! อ๊ะ! ” คุณลีเจ็บตรงไหนไหมครับ “ คนคุ้มกันที่เดินตามออกมาจากห้องน้ำชายเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเขายกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาไม่เป็นอะไร ” ขอโทษครับคุณเจ็บตรงไหนไหม “ มือหนาจับไปที่ต้นแขนทั้งสองข้างของเธอเพื่อพยุงไม่ให้เธอเสียหลักก่อนที่เขาจะเอ่ยคำขอโทษด้วยความรู้สึกผิดที่รีบเร่งฝีเท้าจนไม่ดูทางชนกับคนตัวเล็กตรงหน้าเข้าอย่างจัง “ เจ็บสิค่ะ ถามมาได้คุณดะ… ” น้ำฝนเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจก่อนจะหยุดคำพูดของตัวเองลงเมื่อเงยหน้าขึ้นไปเห็นใบหน้าของร่างสูงกำยำ “ หึ! ” ลีอาร์หัวเราะเบาๆในลำคอ ดวงตาสีดำนุ่มลึกจ้องมองไปยังในตาสวยกลมโตที่มองเขาด้วยความไม่พอใจและตกใจอยู่ในนั้น “ ปล่อยสิค่ะจะจับอีกนานไหม ” น้ำฝนดึงสายตากลับก่อนจะเอ่ยบอกเขาที่ยังจับแขนเธอไว้แน่น ลีอาร์ยอมปล่อยมือออกจากแขนเรียวเล็กเขากวาดสายตามองคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดเดรสสีน้ำตาลสั้นสวมเสื้อคลุมผ้าดีไม่วางตา ” ผมชื่อลีอาร์ คุณละครับชื่ออะไร “ ลีอาร์เอ่ยถาม “ น้ำฝน ! มีอะไรหรือเปล่า….? ” เสียงของทับทิมดังขึ้นก่อนที่น้ำฝนจะได้ตอบคำถาม ทับทิมที่เห็นน้องไม่เดินเข้าไปสักทีก็นึกเป็นห่วงเลยเดินออกมาตาม “ ไม่ค่ะ อุบัติเหตุนิดหน่อย ” เธอไม่ตอบคำถามของคนตัวสูงตรงหน้าและสาวเท้าเดินผ่านหน้าเขาไปหาทับทิมก่อนจะหายเข้าไปในห้องน้ำหญิง “ ใกล้ถึงเวลาแล้วครับ ” คนคุ้มกันเอ่ยบอกลีอาร์ เขาหันไปมองในห้องน้ำหญิงก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินต่อเพื่อรีบไปประชุมเขาบินด่วนมาจากต่างประเทศเพื่อมาร่วมประชุมหุ้นส่วนในวันนี้ หลายวันต่อมา… ภายในผับหรูแห่งหนึ่ง วันนี้เป็นวันที่ลีอาร์และลีโอผู้เป็นพี่จะต้องพาลูกค้ามาสังสรรค์หลังจากจบการประชุม จนกระทั่งผ่านไปจนดึกบรรยากาศภายในผับเริ่มที่จะสนุกครึกครื้น บรรดานักดื่มต่างวาดลวดลายไปตามเสียงเพลงสาวๆที่นั่งมองอยู่ด้านบนก็เริ่มอยากลงไปสนุกด้วย “ น้ำฝนขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะเดี๋ยวลงไปสนุกด้านล่างกัน ” เธอไม่อยากไปรอคิวเข้าห้องน้ำที่ด้านล่างเลยถือโอกาสเข้าห้องน้ำบนนี้ซะให้เรียบร้อยคงจะดีกว่า ร่างบางลุกออกจากโต๊ะ “ น้ำฝน ! มะนาวไปด้วย ” ขวับ! เสียงชื่อที่คุ้นหูทำให้ลีอาร์ต้องหันไปมองตามเสียงแต่น่าเสียดายที่เขาเห็นเพียงแค่แผ่นหลังของหญิงสาว 2 คนที่เดินควงแขนกันออกไป “ คงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกวะ ” “ คุณลีอาร์พูดว่าอะไรนะคะ ” “ ไม่ใช่เรื่องของเธอ ” ลีอาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเมื่อได้ยินเสียงของเด็กสาวด้านข้างเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น จนทำให้พี่ชายอย่างลีโอและหุ้นส่วนต้องหันมามอง แค่ยัยคนนี้มานั่งใกล้ๆเขาก็อึดอัดจะแย่นี่ยังแสดงท่าทีอยากรู้อยากเห็นอีก ซึ่งมันเป็นนิสัยที่เขาไม่ชอบเอามากๆ “ เป็นอะไรของมึง หงุดหงิดอะไร ” ลีโอเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าหงุดหงิดไม่พอใจของน้องชาย “ เปล่า มึงจะกลับเลยไหมกูเหนื่อยอยากไปพัก ” เขาเพิ่งเดินทางมาถึงแล้วรีบตรงไปประชุมยังไม่ได้พักเลยด้วยซ้ำ “ เดี๋ยวสิครับคุณลีอาร์นานๆจะได้เจอกันสักทีนั่งต่อกันอีกหน่อย ” หุ้นส่วนเอ่ยขึ้นแต่ดูเหมือนคนตรงข้ามเขาจะสนใจอะไรบ้างอย่างก่อนจะหันไปมองตามสายตาของลีอาร์ก็เห็นร่างบางของสาวสวยสองคนเดินควงแขนกันเข้ามา “ ลุกออกไปให้ไกลๆฉันเดี๋ยวนี้ ” “ อ้าว… ทำไมล่ะคะ ” เด็กสาวเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจเมื่อลูกค้าออกปากไล่ทั้งที่เขายังไม่ได้เช็คบิลด้วยซ้ำ “ อย่าถามให้มันมากออกไปจากตรงนี้ซะ ” เขาส่งแบงค์สีเทา 5 ใบให้กับเธอก่อนจะเอ่ยปากไล่เธออีกครั้ง ดวงตาสีดำคู่คมจ้องมองมายังเธอด้วยสายตาดุๆ จนทำให้หญิงสาวต้องยอมลุกออกไปอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก ลีอาร์มองไปยังน้ำฝนคนที่เขาเดินชนหน้าห้องน้ำในสนามบิน ริมฝีปากหยักยกยิ้มด้วยความพอใจกับสาวน้อยในชุดกำมะหยี่สายเดียวสีครีม “ แบบนี้เขาไม่เรียกบังเอิญ เขาเรียกพรหมลิขิตชัดๆ ” ลีอาร์เอ่ยพึมพำออกมาตาก็คงจ้องมองไปยังน้ำฝน “ บ่นอะไรของมึง ” ลีโอพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยถามขึ้น เขามองไปตามสายตาของน้องชายก็เห็นเข้ากับกลุ่มสาวสวย 4 คน “ หึ! นึกอยากมีเมียตอนอายุ 30 ” ลีโอหันไปถามน้องชายขึ้นอีกครั้งที่ตอนนี้อายุ 30 แล้วก็ยังโสดสนิทต่างจากเขาที่กำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ “ ทำไมกูมีเมียไม่ได้ “ ” กูก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่สงสัยว่าไอ้คนโฉดแบบมึงนึกยังไงอยากมีเมียขึ้นมา ไม่หวงแล้วความโสด ไม่เสียดายดารา นางแบบในสต๊อก ” “ หึ ! พวกนั้นก็แค่ของเล่นสนุกๆไม่มีอะไรให้น่าสนใจเบื่อแล้วก็เขี่ยทิ้ง ” สองคนพี่น้องนั่งพูดคุยกันจนลืมสาวๆหันไปอีกทีที่โต๊ะไม่มีใครนั่งอยู่แล้ว “ อ้าว ! ไปไหนแล้ววะ มึงแหละชวนกูคุย ” ลีอาร์หันไปต่อว่าพี่ชาย เพราะมันมัวชวนเขาคุยเลยไม่ทันเห็นว่าแม่นกน้อยบินหายไปไหนแล้ว “ไอ้สัส!! เดี๋ยวกูบอกนายหญิงว่ามึงจะเอาเมีย” ลีโอยิ้มกริ่มงานนี้เขามีเรื่องไปเล่าให้แม่ฟังแล้ว “หึ !!! ฝากบอกนายหญิงว่าขนสินสอดมาขอเมียให้กูด่วนเลยคนนี้กูจะเอา” ^^