ปึก! ปึก! ปึก!
“อ๊า! เรย์ เรย์~!”
คนตัวเล็กเหงื่อชื้นไปด้วยฤทธิ์ยาปลุกปั่นอารมณ์ขย่มคนใต้ร่างจนหน้าขากระทบกันดังปึกๆ ทั้งๆ ที่ไม่กี่นาทีก่อนหน้าไข่หวานเพิ่งรับปากว่าจะไม่ส่งเสียงครางออกมาแท้ๆ
เรย์จัดการถอดแจ็กเกตหนังของตนเองปูลงบนพื้น อุ้มร่างน้อยซึ่งกำลังคลุ้มคลั่งด้วยรสสวาทลงนอนหงายบนเสื้อตัวเก่งตนเอง สะโพกผายของเธอบิดเร่า พยายามแอ่นช่วงหน้าตนเองเข้าหาลำกายใหญ่ที่เพิ่งหลุดออกจากกัน
“ขะ ขอร้อง จะตายอยู่แล้ว” เธอน้ำตาคลอเปล่งเสียงกึ่งขอร้องอย่างน่าสงสาร
เขาที่กังวลว่าพวกนั้นที่กำลังออกตามล่าเธอจะได้ยินเสียงเข้า จึงกดลำรักกลับเข้าไปเพื่อให้อาการของเธอสงบ
ปึก!
“อื๊อ~!!”
ทันทีที่ความใหญ่โตกลับเข้าไปหา มาเฟียสาวก็สะดุ้งจิกปลายเท้าเหยียดแน่น ดวงตาของเธอเหม่อลอยมองท้องฟ้าก่อนจะถูกเขาจูบปลอบเรียกสติกลับมา เกาะอกสีชมพูถูกเจ้าของร่างดึงลง ไม่ต้องอธิบายก็รู้ว่าเรย์ควรทำอย่างไรต่อ
ยากูซ่าหนุ
