ฮาร์ลีย์สีดำชะลอกรงล้อจอดบริเวณหน้าประตูบ้านญี่ปุ่นโบราณหลังเดิมกับที่เธอเคยปีนป่ายวันก่อน มาเฟียสาวเงยหน้ารั้วไม้ทึบสูงท่วมศีรษะที่ตนเองเคยปีนก่อนจะชะโงกหน้าถามคนพามาที่นี่ด้วยความสงสัย
“พามาบ้านคุณ?” หมวกกันน็อกครึ่งใบที่กำลังสวมอยู่โขกกับหมวกกันน็อกของอีกฝ่ายอย่างไม่ได้ตั้งใจ
ยากูซ่าหนุ่มเพียงแค่พยักหน้าและขยับหมวกของตนเองที่เคลื่อนจากความไม่เรียบร้อยของคนตัวเล็กให้เข้าที่ จากนั้นจึงขับฮาร์ลีย์เข้าไปด้านในหลังจากประตูอัตโนมัติเลื่อนเปิดออก
มาเฟียสาวถึงกับตาลุกวาวหันรีหันขวางมองสองข้างทางไม่หยุด คราวก่อนเธอมาตอนดึกจึงไม่รู้ว่าภายในสวยงามกว้างใหญ่ขนาดไหน พื้นที่อาณาบริเวณโดยรอบไม่ต่ำกว่าห้าไร่แน่ๆ เมื่อเทียบกับสัดส่วนพื้นที่ของญี่ปุ่นที่เป็นเกาะจึงเป็นที่ประจักษ์แจ้งว่าเขาเป็นคนมีเงิน
เผลอๆ อาจจะพอๆ กับครอบครัวเธอเลยด้วยซ้ำ
“บ้านหลังนี้ได้มายังไงคะ?” คำถามละลาบละล้วงออกมาจากริมฝีปากน
