เช้ามาคิรินทร์จัดการเข้าไปที่คลาวด์และถ่ายโอนข้อมูลไปให้คมกริช เขาใช้เวลาที่สถานีตำรวจประมาณครึ่งวัน จึงเดินทางไปสนามบินเพื่อขึ้นเครื่องไปหาอรุณประภา ในระหว่างรอเธอเข้าห้องผ่าตัด ชายหนุ่มจำได้ว่าในวันหนึ่งบนเรือประมงเถื่อนลำนั้น เขาฝันเห็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา สวมสร้อยไข่มุกเส้นที่เขาให้เป็นของหมั้นกับอรุณประภามาหาเขา “พ่อขา กลับมาหาหนูกับแม่เร็วๆ นะ แม่ร้องไห้ทุกวันเลย” เขาแน่ใจโดยไม่สงสัยเลยว่านั่นคือ 'น้องมุก' ลูกสาวของตนที่กำลังจะออกมาดูโลกในไม่กี่นาทีข้างหน้า อรุณประภารู้สึกตัวในตอนเย็นเกือบค่ำ ทันทีที่เธอเริ่มขยับตัว คิรินทร์ถามเธอทันที “พิณ เป็นยังไงบ้าง” หญิงสาวคิดว่าเธอยังไม่ตื่น เสียงเขาที่ได้ยินน่าจะเป็นความฝัน แต่เมื่อลืมตาได้สักพัก ปรับแสงมองสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจนขึ้น เธอเห็นใบหน้าของเขาจริงๆ “พี่คิน พี่คินจริงๆ” เธอร้องไห้ออกมา “พี่มาแล้ว มาตั้งแต่ตอนพิณผ่า

