ตอนที่ 6 จูบหน่อย

"ว่าไงภาระ?"เสียงทุ้มตอบรับปลายสายอย่างเอือมระอา ดวงตาคมดุเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนังเล็กน้อย เขาแทบไม่ต้องเดาให้ยากเลยว่าปลายสายคือใคร นอกจากเพื่อนตัวดีอย่างเอ๋ยในชีวิตคงไม่มีใครโทรหาเขาในเวลาตีหนึ่งกว่าแบบนี้แน่นอน "เพื่อนรัก มารับหน่อยค่า~"เสียงแหลมเล็กตะโกนแข่งกับเสียงจังหวะดนตรีรอบข้างดังทะลุเข้ามาในสายบ่งบอกถึงสถานที่ที่มันดำรงชีวิตอยู่ เขาเริ่มถอนหายใจอีกครั้งเพราะถ้าให้เดาตอนนี้มันคงเมาจนแทบช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ "เออ เดี๋ยวกูไปรับ"น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายอยู่ในที ครั้นจะปล่อยมันไว้ก็คงไม่พ้นพวกหื่นกามแถวนั้น มือหนาหยิบเสื้อยืดมาสวมใส่ แม้จะเป็นเพียงเสื้อยืดกรมท่ากับกางเกงสบาย ๆ แต่กลับทำให้เจ้าของร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเปลี่ยนชุดนอนออกจากร่างเรียบร้อยจึงเดินไปคว้ากุญแจรถคู่ใจก่อนเดินออกจากห้องไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย รถยนต์ราคาแพงเคลื่อนเข้ามาจอดยังด้านหน้าสถานบันเทิงชื่อดัง ก่อนคนขับจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาคนที่อยู่ด้านใน "ออกมา" "มึงงง กูเดินไม่ไหวแล้ว" เสียงปลายสายอ่อนเปรี้ยจนน่าปวดหัว เขากดวางสายเพื่อนตัวดีอย่างรู้หน้าที่ดีว่าต้องจัดการยังไงต่อ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาต้องตามเก็บร่างขี้เมาของมัน ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าในโทรศัพท์มันมีเบอร์คนอื่นไม่รู้กี่สิบเบอร์แต่พอเมาหรือมีปัญหามันโทรหาเขาทุกที ถึงจะปวดหัวกับมันแต่ก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี นาทีขยับรถไปจอดเข้าที่ให้เรียบร้อย ขายาวก้าวออกจากตัวรถพร้อมปิดประตูลงอย่างเบามือ เขาก้าวเข้าไปในตัวอาคารของสถานบันเทิงที่คุ้นเคย ดวงตาคมดุกวาดสายตาไปโดยรอบก็พบกับเพื่อนรักในชุดเสื้อบอดี้สูดแนบเนื้อคว้านหลังจนถึงเอวนั่งฟุบอยู่บริเวณบาร์ สำรวจรอบตัวมันก็สะดุดเข้ากับสายตาหื่นกระหายราวกับรอจังหวะอยู่ เขาเดินตรงไปหามันโดยที่ตัวมันเองก็ราวกับรอเขาอยู่เช่นกัน "เอ๋ย กลับ"เสียงนิ่งเรียบเอ่ยใกล้กับใบหูขาว เขาเขย่าแขนเพื่อนตัวเล็กเบา ๆ ก่อนจะรวบเอากระเป๋าแบรนด์เนมใบจิ๋วที่วางอยู่ด้านข้างมาถือไว้ "อื้ออ นาที มาแล้ววววว"เสียงหวานใสกล่าวอย่างดีอกดีใจ นิ้วเรียวขาวจิ้มลงบนแก้มเนียนใสของเพื่อนรัก กลีบปากได้รูปคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวครบทุกซี่ ร่างเล็กโถมกายใส่เพื่อนรักพร้อมใช้แขนเรียวกอดลำคอหนาของมันเอาไว้ "ปล่อยกูก่อน เอ๋ย"น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรำคาญใจดังขึ้น มือหนากอดรั้งร่างเล็กในอ้อมแขนไว้เพื่อไม่ให้มันร่วงหัวกระแทกลงพื้น พยายามเขย่าเรียกสติแต่เหมือนกับว่าสติของเพื่อนรักได้หลุดลอยหายไปไกลแล้ว เขามองร่างของภาระอย่างสิ้นหวัง ก่อนจะรวบตัวมันอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วพากลับห้อง "แดกควายเข้าไปมั้ง หนักฉิบหาย"ทันทีที่ยัดร่างเล็กเข้าไปในรถได้เขาก็ออกอาการปาดเหงื่อทันที ความจริงตัวมันก็ไม่ได้หนักขนาดนั้นเพียงแต่ระหว่างเดินเพื่อนรักมักจะดิ้นขลุกขลักไปมาจนเขาต้องใช้ความพยายามและแรงมหาศาลเพื่อพามันออกมาจากผับแห่งนี้ "ด่ากูหรอ? นาที เพื่อนเลว"เสียงอู้อี้ของคนเมาดังขึ้นพร้อมกับนิ้วเรียวที่ชี้ไปยังทิศทางอื่นมั่วซั่ว "กูเรียกจนคอแทบแตกไม่ได้ยิน พอกูด่าเสือกหูดี"เขาส่ายหน้าเอือมระอาพร้อมสำรวจร่างเล็กที่ไม่ยอมนั่งให้ดีจนกระโปรงตัวสั้นถลกขึ้นมาจนเห็นเนินเนื้ออวบนูนที่ซุกซ่อนอยู่ในชั้นในสีดำเบาบาง ทันใดภาพความเร่าร้อนที่ได้กระแทกกระทั้นแกนกายใส่ร่องนี้ก็พลันปรากฎขึ้นในหัวอย่างชัดเจน ลูกกระเดือกใหญ่เคลื่อนตัวอย่างยากลำบากกว่าครั้งไหนเมื่อต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่นี้ลงไปในลำคอ "ด่ากูได้ยังไง กูเพื่อนมึงนะ"น้ำเสียงอู้อี้งอแงอยู่ในที ทั้งริมฝีปากเล็กนั่นเบะคว่ำราวกับจะแหกปากร้องในอีกไม่ช้าเมื่อถูกขัดใจ "เออ ก็เพื่อนไง นั่งดี ๆ" เพื่อนที่กระแทกกันมาแล้ว…ประโยคนี้เขาพูดในใจ มือหนารวบขาเรียวสองข้างให้ชิดกันก่อนจับชายกระโปรงให้ร่นลงมาปิดต้นขาขาวเอาไว้ก่อนจะเห็นไปถึงไหนต่อไหน "อื้อออ นาที"เสียงเล็กดังขึ้นอย่างขัดใจก่อนจะตามมาด้วยเสียงอู้อี้ในลำคอแล้วเงียบไป เมื่อดูจนแน่ใจว่ามันสิ้นฤทธิ์เป็นที่เรียบร้อยจึงเดินไปนั่งประจำที่แล้วกลับห้องทันที ร่างเล็กถูกวางบนเตียงนุ่มโดยฝีมือของเพื่อนเกย์ที่คอยดูแลกันมากกว่าครึ่งชีวิต นาทีเดินไปหยิบอุปกรณ์มาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนเมาพร้อมกับเปลี่ยนชุดเพื่อให้เพื่อนตัวเล็กนอนสบายยิ่งขึ้น ระหว่างนั้นเพื่อนสาวก็ออกอาการต่อต้านใช้มือปัดป่ายทั้งยังบ่นอะไรสารพัดโดยที่เขาเองก็ฟังไม่รู้เรื่อง กว่าจะจัดการคนเมาเสร็จเวลาก็ล่วงเลยไปกว่าชั่วโมง "นาที~" "อืม"เขาตอบรับเสียงหวานใสของเพื่อนขี้เมาพร้อมนั่งลงข้างลำตัวมันเพื่อรอดูปฎิกิริยาของมันเล็กน้อย ทว่าเวลาผ่านไปสักพักเอ๋ยก็ยังคงไม่พูดอะไรต่อเขาจังขยับตัวเข้าที่เตรียมจะนอนข้างมัน วันนี้เขาง่วงเกินกว่าจะอยู่ฟังมันเพ้อเจ้อต่อไปได้อีกแล้ว… "มึงงงง จูบหน่อย"มือเรียวกระตุกชายเสื้อเขาเบา ๆ ใบหน้าได้รูปเงยขึ้นมาหาพร้อมริมฝีปากชมพูระเรื่อเผยอขึ้นเล็กน้อยเพื่อรอรับริมฝีปากของอีกฝ่าย "จุ๊บบบ นอนสักที"เขาประทับริมฝีปากร้อนลงบนกลีบปากเล็กนั่นอย่างไม่คิดมากก่อนล้มตัวลงนอนข้างกัน ร่างเล็กขยับตัวเข้ามากอดก่ายร่างเขาเอาไว้เช่นเคย นาทีถอนหายใจครั้งหนึ่งก่อนปิดเปลือกตาลงอย่างเหนื่อยล้า เพียงไม่ถึงสิบนาทีภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเกิดการเคลื่อนไหวของบางสิ่งบางอย่าง มือเรียวเล็กลูบไล้ไปตามผิวกายแน่นหนัดภายใต้เสื้อนอนเนื้อบาง บริเวณแผงอกแกร่งถูกสัมผัสครั้งแล้วครั้งเล่าจนขนอ่อนในกายลุกชัน ท่อนลำที่หลับไหลในทีแรกถูกปลุกขึ้นจนตั้งตรง สันกรามพลันขบกัดเข้าหากันจนสันนูนเด่นราวกับกำลังอดกลั้น "เอ๋ย!!"เขาเรียกชื่อคนเมาเสียงเข้ม ความอดทนอดกลั้นที่มีคล้ายจะใกล้สิ้นสุดลงเต็มที นาทีรวบมือเล็กของคนเมาเอาไว้ให้หยุดก่อนที่หลังจากนี้จะไม่มีโอกาสได้นอนต่ออีก "จูบก่อน"เสียงหวานพึมพำออดอ้อนพร้อมขยับใบหน้ามาใกล้เขายิ่งขึ้น เขาเหลือบมองใบหน้าเล็กผ่านความมืด ลมหายในอุ่นร้อนที่ปะปนด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางเป่ารดบริเวณใต้คางราวกับเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ทางเพศชั้นดี "จูบแล้ว มึงจะนอน?" เสียงทุ้มลองถามหยั่งเชิง ทว่าอีกฝ่ายนอกจากจะไม่ตอบแล้วยังเริ่มส่งเสียงงอแงออกมา "เหอะ!"เสียงฮึดฮัดในลำคอดังขึ้นก่อนจะแนบริมฝีปากอุ่นลงไปอย่างที่คนเมาต้องการ มือเรียวเล็กถูกดึงออกจากพันธนาการก่อนลากเลื้อยไปตามผิวกายเขาอีกครั้ง เอ๋ยวางมือน้อยนั่นไว้บนลำคอหนา สอดมันไปใต้กลุ่มผมดำตามสัญชาตญาณและแรงอารมณ์ เรียวลิ้นเล็กส่งเข้าไปในโพรงปากของเพื่อนเกย์ก่อนจะได้รับการตอบรับอย่างเร่าร้อนไม่ต่างกั ริมฝีปากของสองร่างแนบชิดสนิทจูบตอบรับกันเป็นอย่างดี จังหวะการจูบที่เริ่มจากการแนบริมฝีปากอย่างขอไปทีกลายเป็นเร่าร้อนภายในเวลาเพียงชั่วอึดใจ เส้นความอดทนที่สิ้นสุดลงหลังจากที่เขาเริ่มจูบตอบเพื่อนตัวเล็ก เสียงหายใจติดขัดของสองร่างบ่งบอกชัดเจนถึงความซ่านกระสันที่เกิดขึ้นและรอการปลดปล่อย มือหนาทว่าเรียวนุ่มของนาทีเลื่อนไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างเล็ก เขาออกแรงเคล้นคลึงเบา ๆ จนเอ๋ยครางเสียงแผ่วในลำคอ ชุดนอนสีครีมถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็วโดยคนที่พึ่งสวมใส่ให้ไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า "มึง…"เสียงเล็กเบาหวิวเรียกเพื่อนเกย์ เอ๋ยแฝงความออดอ้อนในน้ำเสียงไม่น้อยเมื่อความต้องการเริ่มชัดเจนขึ้น กลางกายสาวผลิตน้ำหวานออกมาเป็นจำนวนมากหลังจากบดจูบกันเพียงไม่นาน ขาเรียวสองข้างบดเบียดเข้าหากันอย่างห้ามไม่อยู่ "เ****นอีกแล้ว?"เขาเหลือบมองร่างเล็กผ่านความมืด เต้านมอวบใหญ่ของมันกำลังบดเบียดอยู่บริเวณต้นแขนของเขา ริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากัน เขาหมดคำจะพูดกับภาระหมายเลขหนึ่งในชีวิตแล้วเหมือนกัน "อืม ช่วยหน่อย"เอ๋ยเริ่มบดเบียดหน้าอกเข้าหาร่างหนามากขึ้น เรียวขาข้างหนึ่งพาดทับต้นขาของนาที โหนกเนื้ออูบบดเข้าใส่ต้นขาแกร่ง ความซ่านกระสันกำลังทำให้เธอดูร่านร้อนเกินบรรยาย "ไม่"เขาตอบเสียงแข็งทั้งที่ท่อนลำตั้งโด่แข็งร้อนจนแทบระเบิด แต่เพื่อดัดนิสัยเ****นไม่รู้เวล่ำเวลาของมันคงต้องแกล้งทำเป็นขัดใจมันดูบ้าง "นาที~" "อยากเสียวก็ขย่มเอง"