ตอนที่ 9 เรียกกูเมียสิ

"กูเตือนมึงแล้วนะ"เสียงทุ้มเอ่ยเพียงสั้น ๆ สายตาคมหยุดลงจ้องมองเพื่อนตัวเล็ก ห***มที่เขาดูดเมื่อคืนตอนนี้มันดุนดันเสื้อนักศึกษาสีขาวจนเห็นเป็นรูปจุกชัดเจน ยิ่งมองยิ่งรู้สึกลำคอแห้งผากอยากถลกเสื้อนิสิตสีขาวขึ้นให้รู้แล้วรู้รอด "เอาน่า แค่โนบราไม่ได้แก้ผ้ามาเรียนสักหน่อย"เสียงหวานเจื้อยแจ้วอย่างไม่คิดมาก ขาเรียวสั้นกว่าจำต้องก้าวเร็วขึ้นเป็นเท่าตัวเพื่อให้เดินอยู่ในระนาบเดียวกันกับนาที ต้นขาขาวที่โผล่พ้นกระโปรงบดเบียดเข้าหากันอย่างผิดปกติ ลมเย็นที่พัดผ่านกำลังทำให้อารมณ์กระสันก่อตัวขึ้นบางเบา "อย่าให้เดือดร้อนกู"เขาเหลือบมองร่างเล็กที่เดินอยู่ข้างกันอย่างเหนื่อยใจ ยิ่งโตยิ่งคบกันนานยิ่งดื้อรั้น ห้ามอะไรไม่เคยฟังสุดท้ายก็เห็นเดือดร้อนเขาทุกครั้งไป แล้วไหนจะสายตาหื่นกระหายรอบ ๆ ตัวที่มองมาที่มันยิ่งเห็นยิ่งไม่สบอารมณ์ "รู้แล้วค่ะ คุณนาที ไปเรียนกันดีกว่า"พูดเสร็จแขนเรียวเล็กคล้องลงบนท่อนแข่นแกร่งของเพื่อนตัวโต กลิ่นหอมสะอาดที่โชยมาจากร่างสูงทำให้เอ๋ยอดที่จะฝังใบหน้าสูดดมกลิ่นหอมนี้ไม่ได้ นัยน์ตาคมเหลือบมองเต้านิ่มที่กำลังเบียดเสียดไปกับแขนของเขาพลางพ่นลมหายใจอุ่นออกมา แม้ใบหน้าหล่อเหลาจะราบเรียบ ทว่าคิ้วหนาที่ขมวดเข้าหากันจนเป็นปมก็สามารถบอกอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นของร่างสูงได้เป็นอย่างดี "อย่ามาจับ รำคาญ"เขาสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมอย่างไร้เยื่อใย ขายาวก้าวเดินนำหน้าเพื่อนรักไปไกลโดยไม่หันกลับมามองร่างเล็กที่ยืนทำหน้ายับย่นราวกับเด็กสามขวบถูกแกล้ง "นาที~"ร่างเล็กส่งเสียงออดอ้อนอีกครั้ง ดวงตากลมโตกระพริบถี่ดูเว้าวอนอยู่ในที เธอนั่งทรุดตัวอยู่ด้านข้างเพื่อนรัก โดยบริเวณที่นั่งคือหลังห้องซึ่งเรียกได้ว่าแทบจะไร้ผู้คน ขาเรียวตวัดไขว้กันไว้เพื่อปกปิดส่วนสงวนด้านล่าง "เงียบ เรียนก่อน"เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ สมาธิจดจ่ออยู่ที่อาจารย์ผู้สอนด้านหน้าห้องโดยไม่ได้ละสายตามามองเพื่อนตัวเล็กด้านข้างแม้แต่น้อย "งอนหรอ?"เสียงใสโพล่งขึ้นแทบจะทันที เธอมั่นใจอาการของนาทีแทบจะเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ อาการนี้เธอเดาไม่ผิดแน่ แต่ที่เธอเดาไม่ถูกคือนาทีจะงอนเธอเรื่องอะไร "ทำไมกูต้องงอนมึง?"เสียงนิ่งเรียบที่เปล่งออกมายังไม่นิ่งเท่าน้ำเสียงทุ้มที่นิ่งสงบไร้ความรู้สึกจนคนฟังทำตัวไม่ถูก "ก็กูแต่งตัวแบบนี้มา แล้ว ๆ มึงก็หงุดหงิด..."ประโยคหลังเธอพูดเบาจนแทบจะไม่ได้ยินหากไม่ตั้งใจฟังแต่แรก โดยปากเล็กยังคงเจื้อยแจ้วระหว่างที่ขาเรียวเริ่มบดเบียดไปมา เธอตกหลุมพรางของตัวเองแล้วสิ การไม่ส่ชั้นในด้านล่างมันทำให้ร่องรูเสียดสีกับอะไรต่อมิอะไรจนน้ำเ****นเริ่มซึมออกมาจนเธอรู้สึกได้ ร่องเริ่มขมิบถี่เพื่อไม่ให้น้ำเ****นไหลออกมาเลอะง่ามขา ตอนที่ตัดสินใจโนบราก็คิดแค่เพียงความสนุกและตื่นเต้นเท่านั้น เธอกลับคิดไม่ถึงว่ามันจะมีผลกระทบต่ออารมณ์และความต้องการของตนเองมากมายขนาดนี้ ยิ่งลมเย็นที่สัมผัสบริเวณขาอ่อนครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งทำให้ส่วนนั้นเร่งขับน้ำออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ "มึงจะแต่งตัวยังไง กูก็ไม่มีสิทธิ์ห้ามมึงอยู่ดี"เขาพูดในสิ่งที่คิดซึ่งมันคือความจริง ทว่าในใจกลับรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกกับความจริงเหล่านั้น แม้จะหาเหตุผลมารองรับไม่ได้ แต่ก็ปรับอารมณ์ไม่ให้หงุดหงิดคงยากเช่นกัน "ห้ามได้"ใบหน้าได้รูปขยับขึ้นลงรัวเร็วราวกับตุ๊กตาไขลาน เสียงหวานเอ่ยอย่างกระตือรือร้น "ห้ามแล้วมึงฟัง?"นาทีจ้องมองใบหน้าเล็กของเพื่อนสาวนิ่ง ทว่าสายตากลับได้รับแรงดึงดูดให้มองไปยังบริเวณหน้าอกของมัน จุกเล็กแหลมที่นูนเด่นของสองเต้าราวกับเชิญชวนให้เขาใช้ลิ้นปาดเลียมันโดยเร็ว คิดถึงตรงนี้ท่อนลำกลางลำตัวก็ราวกับแข็งตัวโดยอัตโนมัติ "นิดนึง"รอยยิ้มทะเล้นปรากฎขึ้นบนใบหน้าสวย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้นาทีพร้อมกับส่งยิ้มหวานประจบมันอีกครั้ง โดยหารู้ไม่ว่าการที่โน้มลำตัวนั้นทำให้คอเสื้อเปิดกว้างจนอีกคนเห็นเต้าอวบขาวโนบราของเธอจนเต็มสองตา "หุบปาก กูจะเรียน"เขาเหนื่อยใจจะพูดกับมันจริง ๆ พูดเสร็จก็หันหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อสงบสติอารมณ์เ****นง่านที่แล่นพล่านอยู่บนแก่นกาย มันขยายตัวพองจนคับแน่นกางเกง "หวงหรอ?"เธอยังไม่ลดละความพยายาม ใบหน้าสวยยื่นเข้าไปใกล้เพื่อนรักอีกครั้งพร้อมฉีกยิ้มโชว์ฟันขาวจนครบทุกซี่ หน้าอกอวบบดเบียดต้นแขนแกร่งโดยไม่รู้ตัว "มั่นเกินไปหน่อยมั้ยมึงอ่ะ?"น้ำเสียงค่อนแคะเอ่ยออกมา เขาพูดเพียงเท่านั้นก็หันไปสนใจอาจารย์ต่อ ทว่าภายในใจกลับว้าวุ่นจนไม่มีสมาธิ สิ่งที่อาจารย์บรรยายมาทั้งหมดราวกับไม่เข้ามาในหัวสมองแม้แต่น้อย ชั่วแวบหนึ่งของความคิดกลับมีภาพของเขาที่กำลังตอกอัดลำเอ็นใส่รูของคนด้านข้างอย่างเร่าร้อน ยิ่งคิดเอ็นก็ยิ่งแข็งตึงจนซิปกางเกงแทบจะปริแตก สันกรามแกร่งขบกันแน่น "ใครจะไปรู้ ชิ"เมื่อรู้สึกถูกเมินครั้งแล้วครั้งเล่าก็ละความพยายาม ก่อนจะหันมาสนใจหน้าจอมือถือโดยปล่อยให้เสียงพร่ำสอนของอาจารย์ลอยเข้าหูซ้ายทะลุออกหูขวาต่อไป "จบสักที ไปกินข้าวกัน"เอ๋ยบิดตัวไปมาขับไล่ความเกียจคร้านในกายที่มีอยู่เต็มเปี่ยมให้หลุดออกจากตัว กระโปรงตัวสั้นพลันถูกรูดรั้งจนแทบจะเห็นส่วนสงวนด้านในอยู่รอมร่อ มือเรียวเก็บของที่มีอยู่น้อยนิดก่อนชันตัวลุกขึ้นแล้วคว้ามือเพื่อนรักให้ออกจากห้องมาด้วยกัน นาทีจึงหยัดกายลุงขึ้นเต็มความสูงสาวเท้าก้าวเดินไปตามแรงฉุดรั้งอย่างเหนื่อยหน่าย เมื่อสองร่างมาถึงลิฟท์ คนที่ยืนรอขึ้นลิฟท์มีอยู่ราว ๆ สามสิบคนหากจะรอจริง ๆ คงใช้เวลาหลายนาที เขาเหลือบมองเพื่อนตัวเล็กชั่วครู่ก่อนตัดสินใจเลือกลงทางบันไดแทน ชั้นนี้คือชั้นเจ็ดสำหรับเขาเดินลงบันได้เจ็ดชั้นก็ไม่ถือว่าหนักหนาอะไร ดีกว่ายืนรอลิฟท์เสียเวลา "มานี่"เสียงทุ้มบอกเพื่อนสาวก่อนรั้งต้นแขนเล็กให้เดินตามมาอีกทาง คนรอลิฟท์มากเกินไปและไอ้การโนบราของเอ๋ยกำลังทำให้มันเป็นจุดรวมสายตาจนน่าหงุดหงิด "!!"เมื่อเห็นทิศทางที่นาทีพาเดินมาเธอก็เข้าใจได้ทันที คนตัวเล็กเดินตามมาเรื่อย ๆ อย่างไม่คิดมาก ทว่าสายตาโดยรอบที่มองมาที่เธออย่างกระหื่นกระหายกำลังกระตุ้นความรู้สึกบางอย่างของเธอ "เ****นแล้วหรอ?"เท้ายาวหยุดลงที่บันไดของชั้นที่ไร้ผู้คน บรรยากาศเงียบสนิทเป็นใจให้กิจกรรมบางอย่างดำเนินการได้อย่างสะดวกมากขึ้น เขาดันร่างเล็กของเพื่อนสนิทให้ชิดผนัง ก่อนใช้ร่างหนาแนบชิดบดเบียดเพื่อนตัวเล็กจนสองร่างแทบจะหลอมรวมกัน ใบหน้าหล่อใสโน้มลงกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูสะอาด "ก็... เ****น"เธอตอบรับแทบจะทันที มือเรียวลูบกายแกร่งผ่านเสื้อนิสิตตัวบาง พลันปลดกระดุมเสื้อออกครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เธอชอบซบ มือนุ่มนิ่มลูบไล้ผ่านหน้าท้องแกร่งที่มีก้อนเนื้อเรียงตัวสวยอย่างหลงไหล ก่อนจะไปหยุดที่แกนกายที่แข็งเป็นลำ เธอคาดว่ามันคงแข็งมาสักพักแล้ว และนาทีคงเ****นไม่ต่างจากเธอ ดวงตากลมโตช้อนมองคนสูงกว่า ริมฝีปากเล็กได้รูปที่เคลือบด้วยลิปสติกสีหวานเผยอขึ้นเล็กน้อยราวกับรอคอยบางสิ่งบางอย่าง "ให้กูทำยังไง?"เขาลองถามหยั่งเชิงเพื่อนตัวเล็ก มือหนารวบเอวคอดเข้าหาตัว บดเบียดแกนกายที่แข็งเป็นลำเข้าหาหน้าท้องแบนราบจนคนตัวเล็กกัดริมฝีปากครางในลำคอเสียงแผ่วเบา "นาที เอ๋ยอยากได้เอ็นนาที เอาเอ๋ยหน่อยนะ"เสียงหวานติดกระเส่าพูดไม่ดังนัก ทว่าเจือความออดอ้อนอยู่ในน้ำเสียงไม่น้อย ดวงตากลมโตออดอ้อนช้อนขึ้นมองเพื่อนรัก มือเรียวยังคงลูบไล้แกนกายโดยเน้นไปที่ส่วนหัว เธอใช้นิ้วโป้งเล็กบดบี้ส่วรหัวหยักผ่านเนื้อผ้าจนเสียงครางแผ่วจากลำคอหนาดังขึ้น "ซี๊ดดดดดด อ้อนเอ็นอย่างกะเมีย" "งั้นเรียกกูเมียสิ อืมมม" สิ้นเสียงใสกระเส่ายั่วยวน ริมฝีปากหยักจึงประกบบดจูบลงมาทันที ลิ้นร้อนส่งเข้าไปในโพรงปากนิ่มเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนไล่ชิมความหวาน บดขยี้เร่าร้อนอยู่เนิ่นนาน เสื้อนิสิตตัวบางของเอ๋ยถูกถลกขึ้นมาอยู่เหนือเนินเต้าอวบด้วยฝีมือของเพื่อนสนิท ริมฝีปากอุ่นร้อนครอบทับจุกเล็กพร้อมดูดดึงอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ "ถ้ากูเรียกเมีย มึงเอากับคนอื่นไม่ได้แล้วนะ"