ธิชากลับมานอนจากความเพลียทำให้เธอนอนหลับสนิทหลายชั่วโมง หญิงสาวรู้สึกตัวตื่นหลังจากนอนจนเต็มอิ่ม เธอกระพริบตาเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตาเดินไปมาในห้องนอน
“เฮีย...” เธอเรียกทำให้ร่างนั้นหันมามอง
“ธีน่าตื่นแล้วเหรอ พี่กะว่าอีกเดี๋ยวจะปลุกพอดีเลยจ้ะ”
“มาได้ยังไงคะ มาตั้งแต่เมื่อไหร่”
เธอคุยกับเขาทางโทรศัพท์ในตอนเช้าก่อนจะเข้านอน แต่ไม่คิดว่าบุรีจะทิ้งงานมาหาเธอที่นี่
“พอวางสายจากธีน่าเฮียก็ออกมาเลย ส่วนงานไม่ต้องห่วงเฮียให้เลขาเคลียร์หมดแล้ว”
“ขอบคุณนะคะที่มา”
เธอยอมรับว่าในตอนที่ไม่มีทั้งบิดาและคนรักอยู่ข้างๆ ตนเองก็รู้สึกกลัวว่าจะรับมือกับสถานการณ์วิกฤตนั้นไม่ได้เช่นกัน แต่เพราะว่ามีคนงานอีกมากที่กำลังตกใจและขวัญเสียเธอจึงจำเป็นต้องเข้มแข็งเพื่อแก้ปัญหาฉุกเฉินได้ให้ดีที่สุด
“ตกใจไหม ธีน่าทำดีมากใครๆ ก็ชมว่าแฟนเฮียมีสติดีมาก เก่งมากเลยครับ” บุรีชมเขายกมือขึ้นลูบใบหน้านวลที่ดูสดใสขึ้นบ
