จบ

ธิชาได้รับการช่วยเหลือจากวิษณุที่แอบมาคุยกับเธอตอนนำอาหารมาส่ง “ผมจะแก้มัดคุณหนู แล้วนี่ปืนเล็กคุณหนูใช้เป็นไหม” เขาส่งปืนเล็กสำหรับผู้หญิงให้เธอ เมื่อเห็นเธอพยักหน้าเขาจึงพูดต่อ “ตอนที่มันจะพาคุณหนูไปขึ้นรถ ผมจะคลายเชือกให้หลวมๆ แล้วจะชวนพี่ไวมันคุย คุณหนูรีบวิ่งออกไปที่ประตูเลยนะตอนนี้มีจนท.มาคอยเฝ้าอยู่ ส่วนปืนเอาไว้ป้องกันตัวใช้เมื่อจำเป็น” “คุณช่วยธีน่าทำไมคะ” ธิชาตามตรงๆ วิษณุสีหน้าสลดลง “ผมไม่ใช่คนดีหรอกคุณหนู แต่ชีวิตนี้นอกจากแกล้งเด็ก ตีคนแก่รังแกผู้หญิงผมก็ไม่เคยทำอะไรชั่วมากกว่านี้เลย ผมแอบได้ยินว่าพี่ไวจะส่งคุณไปขายที่ชายแดน ถึงยังไงผมก็เห็นคุณมานานผมยอมไม่ได้หรอก” “แต่ถ้าคุณไวรู้ เขาจะต้องฆ่าคุณ” เธอแย้ง “ไม่เป็นไร ชีวิตผมไม่มีอะไรจะเสีย คุณหนูรับปากนะเอาตัวให้รอดให้ได้” ธิชาพยักหน้าแม้ว่าใจจะสั่นไหวแค่ไหน แต่ถึงอย่างไรเลือดพ่อในตัวที่มีก็ทำให้เธอหันหน้าสู้เมื่อจวนตั