บทที่ 48
สามวันต่อมา แซคคารีย์กลับมาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านของตัวเอง ชายหนุ่มยังคงนั่งรถเข็นเพราะว่าแม้จะถอดเฝือกอ่อนออกไปจากขาแล้ว แต่ก็ยังเดินไม่ถนัดเหมือนเมื่อก่อน และงานที่ต้องได้รับการเซ็นอนุมัติจากประธานกรรมการจะถูกส่งมาให้แซคคารีย์พิจารณาที่บ้านทั้งหมด และวันนี้แฮรี่ก็ขันอาสาจากวาเนสซ่าถือแฟ้มเอกสารมาหาแซคคารีย์ด้วยตัวเอง
“ทำไมเป็นคุณล่ะ แฮรี่”
แซคคารีย์เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นแฮรี่มาแทนวาเนสซ่าเลขาของตัวเอง
“พอดีผมอยากมาเยี่ยมท่านประธานด้วยน่ะครับ ก็เลยขอคุณ วาเนสซ่ามาน่ะครับ”
แซคคารีย์ระบายยิ้มบางๆ ก่อนจะเชื้อเชิญ
“นั่งสิ”
“ขอบคุณครับ”
แฮรี่ทรุดตัวลงนั่งและมองไปรอบๆ ห้องทำงานของ แซคคารีย์และเอ่ยถาม
“ใครดูแลท่านประธานเหรอครับ”
“ผมดูแลตัวเองได้”
“แต่ท่านประธานยังนั่งรถเข็นอยู่เลยนะครับ” แฮรี่เต็มไปด้วยความสงสัย
“ถึงผมจะนั่งรถเข็นอยู่ แต่ผมก็ไม่ได้เป็นง่อยนี่น่า
