บทที่ 50
สาวน้อยขยับตัวลุกขึ้นนั่ง มือบางรีบคว้าผ้าห่มมาปิดร่างกายอร้าอร่ามของตัวเองเอาไว้อย่างรวดเร็ว แต่เจ้าผ้าผืนนั้นมันก็อยู่บนกายของหล่อนได้ไม่นานนัก เพราะไม่ช้าคนตัวโตก็กระชากมันออกไป และปามันลงบนพื้นห้องอย่างไม่แยแส
“ผมไม่เคยต้องการผู้หญิงคนอื่น...” เขาพูดเสียงขุ่น ขณะสายตาจับจ้องไปทั่วทั้งกายสาวเปลือยเปล่า
“ไม่จริงหรอก คุณไม่ได้มีฉันแค่คนเดียว”
“แต่นั้นมันก็ก่อนที่ผมจะเจอคุณนี่ลาญ่า ให้ตายเถอะ นี่คุณต้องการจะเค้นความจริงอะไรจากผมกันแน่ ผมไม่ใช่นักโทษของคุณนะ”
โฮนาสคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล กระชากร่างอรชรมานั่งซ้อนตัก แม้เจ้าของร่างจะขัดขืนมากแต่ไหน แต่ก็ไม่สามารถขัดใจจอมมารร้ายอย่างเขาได้
“นี่ปล่อยฉันนะ”
“ผมจะปล่อยคุณก็ต่อเมื่อผมอิ่ม...”
ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่น มือใหญ่กอบกุมเต้างามเอาไว้แน่น บีบเคล้นแผ่วเบาเป็นจังหวะ ก่อนจะเพิ่มความหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ
