บทที่ 57
เสียงเคาะประตูห้องทำให้โอลาญ่าที่พึ่งจะหลับไปทั้งน้ำตารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะร้องถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ยังคงแหบแห้งไม่หาย
“มีอะไรคะแม่” เดาว่าต้องเป็นมารดา และก็ถูกต้องเมื่อได้ยินเสียงตอบกลับมา
“มีคนมาหาน่ะลาญ่า”
สาวน้อยเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจ ก่อนจะรีบลนลานลงจากเตียงไปเปิดประตูห้อง เมื่อคิดว่าคนที่มารดาพูดถึงคือโฮนาส มาเคลาโน่ บางทีเขาอาจจะกลับมาหาหล่อนอีกครั้งหนึ่งก็ได้ รอยยิ้มดีใจแทรกขึ้นมาแทนคราบน้ำตาอย่างรวดเร็ว
“โฮนาสใช่ไหมคะแม่ เขากลับมาหาลาญ่าใช่ไหม”
แล้วก็ต้องหุบยิ้มเมื่อมารดาส่ายศีรษะช้าๆ
“แพทริเซียจ๊ะ ไม่ใช่โฮนาส”
ความผิดหวังแล่นตูมเข้าใส่จนหน้าหงาย เสียใจจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่
“แม่คะ ลาญ่ารักเขา ลาญ่ารักโฮนาส แต่เขาเข้าใจลาญ่าผิด...” โผเข้ากอดมารดาเอาไว้แน่น ร้องไห้คร่ำครวญด้วยความเสียใจสุดซึ้ง
“ถ้ารักเขา ลาญ่าก็ต้องทำทุก
