บทที่ 64
“มันก็แค่ของต่ำๆ ที่ผมไม่ต้องการแล้วเท่านั้นเอง ไปให้พ้นหน้าผมซะ โอลาญ่า ผมไม่อยากเห็นหน้าของคุณอีก” ชายหนุ่มถอยหลังหนีด้วยท่าทางขยะแขยง
“โฮนาสคะ ได้โปรดหายโกรธสักทีเถอะค่ะ ฉันกับดาเนียลไม่ได้มีอะไรพิเศษต่อกันเลย เชื่อฉันนะคะ คนที่ฉันรักคือคุณต่างหาก”
โฮนาสขบกรามแน่น ดวงตาวาววับด้วยแรงโทสะ เขาเกลียดชื่อของไอ้ผู้ชายคนนี้เหลือเกินให้ตายสิ อยากจะฆ่ามันให้ตายคามือนัก ภาพที่โอลาญ่าโอบประคองมันแสดงความห่วงใยต่อมันยังฝังแน่นอยู่ในสมอง และไอ้ภาพพวกนี้แหละที่ทำให้เขาเป็นบ้าเป็นคลั่งอย่างนี้
“ฉันรักคุณนะคะ...”
สาวน้อยเอื้อมมือหวังจะแตะต้นแขนของชายหนุ่ม แต่คนตัวโตก็เบี่ยงตัวหลบแสดงท่าทางรังเกียจออกมาชัดเจน จนหล่อนถึงกับน้ำตาซึมออกมา
“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้... โฮนาส...”
“กลับไปซะ เนื้อตัวของคุณมันไม่มีค่าอะไรสำหรับผมอีกต่อไปแล้วล่ะ”
เจ็บเหลือเกิน เจ็บลึกเข้าไปถึงในอก เตรียมใจสำหรับไฟโท
