(Talk เอิงเอย)
“ลงมา”
เขาออกคำสั่งเสียงดุพอประมาณ น้ำเสียงของเขาดูเหมือนกำลังสะกดกลั้นอารมณ์สุดๆ
หึ ฉันแค่นขำในลำคอแล้วองหน้าเขาด้วยแววตาหมางเมินไม่เกรงกลัว
“อย่ามากวนตีนพี่เอย บอกให้ลงมา หรือจะให้อุ้มลง” น้ำเสียงเจือไปด้วยความโมโหโกรธเกรี้ยว
“ทำไม ถ้าไม่ ว้าย… หยุดนะ” ฉันถูกอุ้มพาดบ่าง่ายๆ โดยคนตัวใหญ่ บัดซบจริงๆ ร่างกายเรามันต่างกันเกินไป
เขาแบกฉันมาอย่างไม่ลดละ และไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยหอบสักนิด พวกผู้ชายนี่แรงเยอะจัง
ตุ๊บ!!! เขาโยนฉันลงบนเตียงนุ่ม เตียงที่ฉันเคยใช้มันนอนหลับมาหลายคืน กลืนของผ้าห่มที่มันยังเป็นกลิ่นของฉัน
“ทำไม อยากเอาอีกแล้วสิ อย่างนายที่ต้องการก็มีแค่นี้ เอากับใครที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น” ฉันถามด้วยท่าทีแข็งกร้าว คนร่างใหญ่มองมาด้วยแววตาเจ็บปวด
“ไม่ใช่แบบนั้นนะพี่เอย แค่อยากคุยด้วย” เขาพูดน้ำเสียงนิ่ง และดูจริงจัง
“เหอะ มาทำให้มันจบๆ แล้วก็แยกย้ายซะ” ฉันเริ่มถอ
