“ทะเลาะอะไรกับพี่เขาอีกแล้วล่ะสิซันนี่”
ดวงพรเห็นลูกสาววิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในบ้านก็อดที่จะถามด้วยความวิตกกังวลไม่ได้ ยิ่งเห็นลูกสาวตาบวมช้ำก็ยิ่งไม่สบายใจ
“ขอซันนี่อยู่ที่นี่สักพักนะคะแม่”
ผู้เป็นมารดาประคองร่างของบุตรสาวให้นั่งลงข้างกาย พลางลูบหัวอย่างให้กำลังใจ
“อยู่น่ะอยู่ได้ ดีเสียอีกแม่จะได้มีเพื่อน เพราะพ่อเขาก็พึ่งเดินทางไปลอนดอนเมื่อเช้านี้เอง แต่ติดทางพ่อบรูซน่ะ เขาจะว่าอะไรเอาหรือเปล่า”
ชื่อของบรูซทำให้ทานตะวันน้ำตาไหลออกมาอีก “เขาไม่ได้รักซันนี่ ไม่มีทางทุกข์ร้อนอะไรหรอกค่ะ บางทีอาจจะดีใจจนเนื้อเต้นก็ได้”
“เอาอีกแล้วงอนพี่เขาอีกแล้ว แม่บอกแล้วไงว่าให้ใช้เหตุผลคุยกัน หนูจะได้โตในสายตาของพี่เขาสักที ทำไมไม่เชื่อแม่ล่ะซันนี่”
“ไม่ว่าซันนี่จะทำยังไง พี่บรูซก็ไม่สนใจซันนี่หรอกค่ะ ตอนนี้ซันนี่ก็หมดหวังแล้วด้วย”
“ไม่เอานะอย่าพูดแบบนี้ซันนี่ เราเป็นผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย”
เด
