กลิ่นหอมอ่อนๆของอาหารลอยเข้ามาเตะจมูกคนที่ยังนอนหลับอยู่ คนตัวบางขยับกายอย่างเมื่อยขบ แล้วลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ เมื่อคืนนี้ เธอเผลอปล่อยให้เขานอนกอดแล้วหลับไป ไม่ได้ตื่นมาไล่เขาออกจากห้อง นี่เธอหลับสบายรวดเดียวจนถึงเช้าเลยหรอ แล้วตอนนี้เขาคนนั้นไปไหนแล้วล่ะ
เธอขยับกายขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆห้องที่ไม่ได้กว้างขวางอะไรนัก ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่มาอ้อนวอนขอโอกาสจากเธอ คงกลับไปแล้วละมั้ง ใครจะมาทนลำบากอุดอู้อยู่กับเธอได้
ฉับพลัน ประตูระเบียงก็เปิดออก เผยให้เห็นคนตัวโตในสภาพถอดเสื้อโชว์กล้ามเป็นมัดๆและรอยสักสุดเท่ที่ต้นแขนซ้าย มีกางเกงขาสั้นตัวย้วยของเธอแค่ตัวเดียวติดกาย สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานของเธอ กำลังยกชามข้าวต้มร้อนๆจากโซนครัวที่เธอจัดเอาไว้นอกระเบียง เข้ามาในห้อง
เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่กับภาพตรงหน้า ไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน
“ตื่นแล้วหรอครับ ไปล้างหน้าแป
