"ไป๊ มะเหมี่ยวแกไปไม่ต้องห่วงฉัน"
"ไม่เราจะต้องไปด้วยกัน"
"ฉันบอกให้แกไป ไปเดี๋ยวนี้ไปตามคนมาช่วยเร็วๆๆไปสิ๊"
สิ้นเสียงของเฌอนั้นมะเหมี่ยวยอมปล่อยมือเพื่อนสุดที่รักอย่างอาลัยแม้จะห่วงแค่ไหนต้องเอาตัวให้รอดจะได้ตามคนมาช่วยเฌอให้ได้
"เฌอฉันจะกลับมาช่วยแกนะ"
มะเหมี่ยววิ่งออกไปจากที่ซ่อนตัวแล้วไปหาคนที่จะมาช่วยเพื่อนของเธอแต่แล้ว
ปั้งๆ ปั้งๆๆๆ !!
เสียงปีนดังรัวมาจากทิศทางที่เพื่อนของเธออยู่สองเท้าที่กำลังก้าววิ่งออกไปข้างหน้าด้วยความหวังของมะเหมี่ยวได้หยุดลง!!แล้วหันไปมองดูยังทิศทางต้นเสียง
"เฌอออออ ยัยเฌอ !!"
มะเหมี่ยวร้องจนสุดเสียงเพื่อนที่แสนดีของเธอคงจะถูกพวกนั้น
"ไม่ๆๆเฌอๆไม่ๆๆเฌอต้องไม่เป็นอะไร ?"
มะเหมี่ยวเข่าทรุดอยู่ตรงนั้นไม่มีแม้แต่เรี่ยวเเรงจะเดินไปข้างหน้า..ถึงแม้เธอจะห่วงเพื่อนสักปานได่ น้ำตาคลอหน่วยไปทั่วทั้งดวงตาไหลรินอาบลงมาทั้ง2ดวงตาแก้มตาแดงก่ำกระพริบลงอย่างช้าๆ
