มือหนาของใครบางคนที่มาดึงแขนของเธอเอาไว้
"ยัยเด็กขี้แง.!!"
เสียงกระเส่าแหบพร่าจากปากหนาของคนที่ก่อนหน้านี้นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงริมฝีปากซีดเซียว เฌอจึงหันหน้าควับ!!
"คุณมาเฟียบ้า ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอคุณอีกสะแล้ว อะฮึฮือออ!"
เฌอปล่อยโฮออกมาอีกรอบคราวนี้เธอไม่อายที่จะโอบกอดเขาเลยสักนิดเดียว ร่างหนาบนเตียงเผยรอยยิ้มออกมาด้วยความสุขใจที่ได้กลับมาเจอเธอผู้ที่เป็นดั่งดวงใจของเขาอีกครั้งหนึ่ง
"ฉันต้องอยู่เพื่อให้เธอพยศต่อไป ยิ่งพยศฉันยิ่งชอบ จะปราบคนพยศอย่างเธอให้หายพยศเลยคอยดูสิ "
"อย่าพึ่งพูดเเลยคะคุณพึ่งฟื้นมาดื่มน้ำก่อนนะคะ"
เฌอพยุงให้เขาขยับตัวนั่งอยู่บนเตียงรินน้ำแล้วยื่นให้เขา
"ป้อนหน่อยสิฉันรู้สึกไม่มีแรงเลย"
"อ้าปากคะ"
เฌอเอาแก้วน้ำไปจ่อที่ริมฝีปากของเขา แต่กลับถูกเขาจับให้เธอนั่งลงที่เตียงแทนจับแก้วน้ำจ่อที่ริมฝีปากบางของเธอเฌอคิดว่าเขาคงกลัวเธอใส่ยาพิษสินะจึงจะให้เธอดื่มให้ดูก
