"หนูเฌอ นี้คือรูปของพ่อหนูนะลูก"
เฌอเอื้อมมือนิ้วที่เรียวบางสั่นระริกเธอหยิบมาดูแล้วยิ่งปล่อยโฮออกมามากกว่าเดิมเพราะมีทั้งพ่อและแม่ที่ยืนถ่ายคู่กับปู่อินทร์ท่านทั้งคู่ยิ้มอย่างมีความสุข เฌอจำรอยยิ้มนี้ของผู้เป็นแม่ได้
"พ่อจ๋าาาฮือฮึกฮืออ หนูก็อยากเจอพ่อนะค่ะ"
"ปู่จะส่งข่าวหาพ่อของหนูนะ รอก่อนไม่นานและปู่จะรับอิงดาวมาภายใต้การดูเเลของปู่เองและหนูเฌอไม่ต้องห่วง อิงดาวจะต้องหายดีอย่างแน่นอน เอาอย่างนี้หนูเฌอขึ้นไปพักข้างบนก่อนปู่เตรียมห้องไว้เเล้ว ไปพักผ่อนก่อนนะค่อยลงมาทานอาหารเย็นด้วยกัน"
"ขอบคุณนะคะคุณปู่ ที่เมตตาเฌอ"
ปู่อินทร์ลูบศรีษะของเฌอแล้วเผยรอยยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นใจ
ชั้นที่5คือห้องพักที่ปู่อินทร์จัดไว้ให้เธอและเมื่อเธอเข้าห้องไป ยังพบเหมือนกับว่าห้องนี้มีคนที่ยังใช้หรืออาศัยอยู่ในห้องอยู่เลยแต่พอเดินมาที่เตียงนอนเฌอก็เห็นรูปถ่ายอัดกรอบไว้ที่โต๊ะข้างๆเตียงนอนจึงได้รู้ว่านี้น่า
