ตอนที่6 การแก้แค้นทวงความยุติธรรม

"คราวนี้ฉันขอจัดให้เธอด้วยตัวฉันเอง!!" สิ้นเสียงมาเฟียหนุ่มก็จับเธอถ่างขาออกแล้ว.....จับท่อนเอ็นลำใหญ่ใส่เข้าไปแบบไม่ยั้ง เฌอกรีดร้องออกมาด้วยความเสียว มาเฟียหนุ่มบุกรุกล้ำเข้าไปจนเฌอหายใจแทบไม่ทันแล้วทั้งคู่ก็ไปสู่จุดสุดยอดฝั่งฝัน...ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่คือทั้งคืนจนสว่าง หลังจากเผด็จศึกเด็กสาวเรียบร้อยจนเธอหมดแรงแน่นิ่งไปเพราะความเพลีย ใบหน้าที่ขาวนวลผ่องหน้านิ่มผิวสุขภาพดีสมเป็นสาววัยแรกแย้มเสียจริงๆ คิ้วเข้มเรียงตัวคมโค้งได้รูปอย่างกับวาดไว้ ขนตางามงอนดำขลับ ปากอมชมพู จมูกคมปลายเชิดรับกับใบหน้าหวานละมุลเอาเป็นว่าสวยดั่งเทพธิดาเลยก็ว่าได้ มาเฟียหนุ่มจ้องมองอยู่นาน..จนเผลอใจจะก้มลงไปจูบเธอแต่สัญชาตญาณบอกเขาว่าไม่ควร..เพราะเมื่อคืนก็ถือว่าได้ตักตวงจนอิ่มหนำใจแล้ว ้เสียงฝีเท้าเดินมาหยุดที่หน้าห้องแล้วเคาะประตูสองที "นายครับ" "เข้ามา!!" เสียงเรียบนิ่งดูมีอำนาจแต่ก็ไม่เเพ้หน้าของเขาที่นิ่งเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "นายครับจับพวกมันได้แล้วครับ..และยังทราบถึงสาเหตุที่ทางแก๊งค์เราถูกเพ่งเล็งจากกลุ่มแก๊งค์อื่นๆอีกด้วยผู้สั่งการคือ ไอ้เฮียเดชของแก๊งค์มังกรดำ...แต่ยังไม่ทราบนายใหญ่ของพวกมันว่าเป็นใคร!!" "ดี..เอามันไปขังไว้ที่เซฟเฮ้าท์ชานเมืองเดี๋ยวกูจะไปเค้นเอาคำตอบจากปากมันเอง กล้าที่จะมาหยามหมิ่นเกียรติอินทรีหยกอย่าหวังจะมีชีวิตรอด" สิ้นเสียงผู้เป็นนายสั่งการแล้วลูกน้อยเขาก็ออกไปโดยเร่งด่วน เพราะนายสั่งคือต้องเดี๋ยวนั้นเท่านั้น หากใครไม่รู้จักเฮียกรจะไม่รู้ว่าเขาคือผู้ที่เคร่งเรื่องระเบียบและเวลาสั่งคำไหนคือคำนั้น มาเฟียหนุ่มจับมือถือแล้วกดสายโทรออกหาเลขา ตื๊ดด ตื๊ดด เพียงแค่ไม่กี่อึดใจปลายสายก็รับหากรับช้ามีเรื่องแน่ๆ "คุณเกรซเตรียมชุดผู้หญิงให้ผมสัก2-3ชุด" "ได้คะคุณกร แล้วไซส์เอ่อหุ่นอะคะประมาณเท่าไหร่" "อ่อ ผมไม่แน่ใจ สูงสัก160แล้วก็ ตรงนั้น..!!" เฮียกรคาดคะเนจากมือของเขาที่กอบกุมนวดคลึงมาแล้วหยกๆ "อ่อเต็มมือ..!!" "อะไรเต็มมือนะคะคุณกร" "อ่อเปล่าๆๆ แล้วแต่คุณจะจัดมาก็เเล้วกันนะ" "อ๋อๆๆได้คะแล้วจัดส่งที่ไหนคะ " "ไม่เป็นไร..เดี๋ยวผมให้คนไปรับถ้าจัดการเสร็จแล้วโทรบอก โทนี่แล้วกันนะ" "ได้คะคุณกร " ตื๊ดด ตื๊ดดๆๆๆ มาเฟียหนุ่มที่เขร่งขรึมแบบเขาไม่เคยจัดการเรื่องเสื้อผ้าผู้หญิงเลยสักครั้งแต่ครั้งนี้ทำไมเขารู้สึกสนใจก็ไม่รู้ได้ "คุณกรซื้อเสื้อผ้าให้ผู้หญิง อร๊ายย!!" นี้ไม่ใช่น้ำเสียงที่ยินดีแต่คือน้ำเสียงแห่งความเกลียดชังอีผู้หญิงคนไหนกล้ามายุ่งกับคุณกรของเธอตรั้งนี้คุณกรเหมือนจะสนใจสะด้วยสิ เธอจะออมให้มีหนามมายอกอกไม่ได้ "คุณกรต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น ฮ่าๆๆๆๆ อ๊าฮะฮ่าๆๆๆ" เสียงหัวเราะด้วยความเกลียดชังแต่ก็ต้องจัดการเรื่องชุดให้ คุณกรทุกคนรู้ดีว่าคำสั่งของเขาคือที่สุดแล้วหากทำไม่ได้ก็ต้องหายออกไปจากที่เคยอยู่ ผ่านไป30นาทีโทนี่เดินมาพร้อมชุด3ชุดตามคำสั่ง "นายครับของครับ" "วางไว้ที่โซฟา..โทนี่ไปสืบประวัติผู้หญิงคนนี้มาให้ฉันภายในวันนี้พอได้ไหม " "รับทราบครับ" ไม่ว่าเธอจะเป็นใครแต่ฉันยินดีที่จะรับผิดชอบเธอเอง แม่บ้านเดินมาเก็บกวาดความเรียบร้อยของห้องเห็นกระเป๋าสตางค์หล่นที่ข้างเตียง1ใบและสร้อยจี้หยกสีขาวร้อยเป็นสิ่งของแทนตัวตนหรือพวงกุญแจอะไรสักอย่างตัวจี้หยกสลักตัวอักษร ฌ เอาไว้อยู่ด้วย "คุณกรคะ ป้าเจอกระเป๋าแล้วก็จี้หยกหรือพวงกุญแจอะไรสักอย่างนี้ละคะ" พูดพร้อมกับวางของไว้บนโต๊ะแล้วจึงเดินออกมา กรหยิบจี้หยกขึ้นมาดูเห็นตัวอักษร ฌ เขารู้สึกคุ้นมากแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน แล้วจึงหยิบกระเป๋าสตางค์มาถือวิสาสะเปิดดูนี้กระเป๋าสตางค์ของเธอ 'เฌอรีล เคเซอเบล เกิด 31/12/2549' "เฮ้ยย!! พึ่งจะ19เองหรอว่ะเนี่ย แมร่งเกือบโดนข้อหาพรากผู้เยาว์แล้วกรเอ้ย" มาเฟียหนุ่มใหญ่สถบอย่างหัวเสียแต่ทำไมถึงมีรอยยิ้มที่มุ่มปาก กันนะ มันคือความรู้สึกดีๆที่ได้กินเด็กอายุห่างกันตั้ง15ปีแถมยังเป็นผู้ชายคนแรกของหญิงสาวสะด้วยสิ สายตาเจ้าเลห์มองดูรูปในบัตรประชาชนแล้วยักยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เฌอที่หลับไปนานหลายชั่วโมงรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมากลับเจอสถานที่ ที่ไม่คุ้นเคยคิดทบทวนว่าเธอทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้แล้ว ที่นี้มันที่ไหนกันนะเฌอจำเหตุการณ์ได้ว่าแก๊งค์ค้ามนุษย์พวกนั้นจับเธอเอาน้ำให้เธอกินแล้ว "โอ๊ยยยปวดหัวทำไมฉันถึงจำอะไรไมได้เลยนะ" ในเมื่อคิดอะไรไม่ออกก็ต้องหาคำตอบว่าที่นี้คือที่ไหนกันแน่ ร่างบางขยับตัวแต่เนื่องด้วยเมื่อคืนเธอเจอศึกหนักถึงหนักมา "โอ๊ยย!! ทำไมถึงเจ็บระบบไปทั้งตัวแบบนี้นะ" เฌอคว้าผ้าห่มออกจากตัวถึงกับตกใจเมื่อเนื้อตัวของเธอไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ตัวเดียว "กรี๊ดดดๆๆ อร๊ายยย!!!" เสียงร้องลั่นห้องจนมาเฟียหนุ่มที่อยู่ห้องข้างได้ยินจึงรีบมาดูที่ต้นตอของเสียงด้วยความที่่เขาคือมาเฟียแค่เสียงฝีเท้าก็รุ้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเพราะเขาได้รับการฝึกมาตั้งแต่เด็กอย่างหนักหน่วงเขาเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาการเผชิญหน้าขิงเขาและเธอสร้างความตื่นตระหนกให้แก่เฌอไม่น้อย เสื้อเชิ๊ดสีดำกริบใส่พอดีตัวขับแขนขึ้นระหว่างศอกกระดุมปลดออกจนเห็นแผงอกใหญ่มีซิกแพกกล้ามขึ้นเป็นมัดๆแต่รอยสักที่หน้าอกและแผ่นหลังมาถึงต้นคอเธอไม่เคยชอบพวกสักลายแต่ทำไมวันนี้คนที่อยู่ต่อหน้าถึงหล่อเซ็กซี่ขนาดนี่กันแน่นะ เฮ้ยย..ไม่ใช่สิไอ้คนนี้มันเป็นใคร แก๊งค์ค้ามนุษย์หรือเปล่าพอคิดถึงแก๊งค้ามนุษย์เธอก็ลุกขึ้นชี้หน้าโวยวายใส่เขา "ไอ้พวกชั่วแกจับฉันมาทำไม!!" ภาพเบื้อหน้าคือเฌอไม่ได้สวมใส่อะไรเลยสักอย่างเขาจ้องดูเหมือนจะกลืนเธอลงไปทั้งตัวก้อนเนื้ออวบนูนใหญ่อวบอึ๊มข้างล่างมีไรขนขึ้นบริเวณบนกลีบร่องสวาทสายตาของเฮียกรมาเฟียหนุ่มใหญ่ลวมลามไปทั่วร่างบางแล้วตอนนี้ เหมือนเฌอพึ่งจะรู้ตัวว่าเธอเองไม่ได้ใส่อะไรเลยสักอย่างในเรือนร่างตกใจกรีดร้องและรีบหันหน้าหนีคว้าผ้าห่มมาปกปิดร่างไว้แต่ใครเล่าจะรู่นี่คือจังหวะที่เฌอเองก็ตะลึง 'เลือดด!!! ' รอยเลือดเปื้อนเป็นวงขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่แต่มันสะดุดสาวตาของเธอยิ่งนัก หรือว่า..ความบริสุทธิ์ที่เธอหวงแหนยิ่งนักมันถูกไอ้คนตรงหน้านี้พรากไปจากเธอแล้ว "นี้แกทำอะไรฉัน..ห๊าาาฉันถามว่าแกทำอะรายช้านนนน" น้ำที่คลอในตามันไหลรินหยดลงมาบนแก้มนวลเธอเสียใจจนหาที่เปรียบไม่ได้ ความโกรธความเกลียดเข้ามาแทรกซึมในจิตใจ เธอขบกรามแน่นปากสั้นระริกสายตาคู่นั้นแผ่อาฆาตหมาดร้ายออกมาดวงหน้าหวาน ที่บัดนี่เเปลเปลี่ยนเป็นสวยอาฆาตแทน "หนูเดี๋ยวฟังฉันก่อนนะ..ไม่ใช่อย่างที่หนูเข้าใจเลยนะ" "ไอ้พวกชั่ว!!"