มาเฟียหนุ่มลุกจากเตียงที่พึ่งผ่านศึกมาเมื่อไม่นานเป็นศึกหย่อมๆที่ต่อสู้กันอยู่เพียง2ชีวิตเขาเดินทั้งที่ตังเปล่าล่อนจ้อนหน้าตาเฉยเข้าห้องน้ำไป
"ชิ!!ใครจะอยากไปอาบน้ำกับไอ้มาเฟียโรคจิตคิดแต่เรื่องใต้สะดือกันละ..!!"
ปากก็พูดเอาความสะใจแต่ตาก็ยังเหลียวมองเขาตั้งแต่หัวจรดยันเท้าแผ่นหลังหนามรกล้าวเนื้อจนเห็นได้ชัด..
'อู้หูงานดีเคยเห็นแต่ในทีวีไม่คิเว่าจะมีวาสนาได้เจอเป็นบุญตายิ่งหนักก้นก็งอนเด้งถึงฉ้นจะไม่ค่อยชอบรอยสักแต่พอมันอยู่บนร่างนี้แล้วคือแบบมันเพอร์เฟคเข้ากันกับกล้ามเน้นที่สุด😍'
ความคิดในสมองของเธอเปลี่ยนกลับไปกลับมาคล้ายกับมีคนอยู่ในหัวนี้ถึง2คนเลยก็ว่าได้เหมือนความรู้สึกของเธอสับสนในห้วงสำนึกลึกๆจึงตะโกนออกมาว่าให้ หยุด!!!
"หยุดเดี๋ยวนี้น๊าาาา""
แต่เสียงนั้นมันไม่ได้อยู่แค่ข้างในความคิดนะสิ..แต่มันกับถูกเปล่งออกมาจากเรียวปากบาง..จนคนที่กำลังอาบน้ำได้ยินแล้ว
กลั้นขำอดหัวเราะไม่ได
