หลังจากที่กลับมาจากแดนทักษิณในวันนั้น ฉีเหวินก็ต้องยอมปล่อยให้หวงหลงซึ่งเกิดทำตัวหวงนางขึ้นมาอย่างกะทันหันหอบหิ้วตัวเองไปไหนมาไหนด้วยกันแทบจะตลอด ดูเหมือนว่าการที่นางหายตัวไปโดยไม่ได้ขออนุญาตเขาก่อนจะมีผลกับความรู้สึกของเขาไม่น้อย เพราะกว่าที่เขาจะเริ่มกลับวางใจว่านางจะไม่หายไปไหนและเลิกทะเลาะกับจูเชว่ ก็เป็นตอนที่เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งนั่นทำให้หญิงสาวได้โอกาสกลับมาใช้ชีวิตตามปกติที่ศาลากลางน้ำอีกครั้ง
ทว่าในตอนนี้ที่นี่ไม่ได้มีเพียงแต่เสวียนอู่ ไป่หูและเฟยหลงเท่านั้น เพราะตอนนี้กลับมีเจ้าคนที่ทำให้ช่วงเวลาหลายวันที่ผ่านมาของนางวุ่นวายไปหมดโผล่เพิ่มมาอีกคนเสียได้
“เจ้ามาทำอะไรที่นี่เนี่ย?” เป็นอีกครั้งที่ฉีเหวินต้องถามคำถามนี้กับคนตรงหน้า เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนตีเนียนเข้ามาอยู่ร่วมกับพวกนาง
ต่างกันตรงที่คนถูกถามไม่ได้คิดหาข้ออ้างอย่างที่ผ่านมา ทั้งหมดที่เขาทำมีเพียงการตอบคำถา
