เพียงสิ้นคำนั้น ร่างน้อยก็ลอยละลิ่วไปตามการโอบอุ้มของคนตัวสูงกว่า แน่นอนว่าฉีเหวินไม่คิดปฏิเสธการกระทำที่ว่า ทั้งยังเอื้อมมือไปกอดคอเขาไว้ไม่ห่างเสียด้วย
หวงหลงที่เห็นดังนั้นก็ได้แต่ยกยิ้มเอ็นดูกับความว่าง่ายของคนที่ปกติดื้อเสียยิ่งกว่าอะไร สองมือวางร่างนั้นลงบนฟูกนุ่มอย่างเอาใจใส่ ก่อนจะคร่อมกายทับนางไว้อย่างรวดเร็ว
ทางด้านคนที่เริ่มรู้งานดีแล้วก็ยกมือขึ้นโอบรอบคนรักทันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครมาสั่ง ซึ่งมันสร้างความขำขันให้กับเทพหนุ่มคนรักเป็นอย่างมาก หวงหลงก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนของคนที่เป็นทั้งชีวิตของเขาด้วยความสุขที่เปี่ยมล้มออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ก่อนจะแกล้งเอ่ยหยอกคนใต้ร่างไปคำหนึ่งเพราะนึกอยากจะแกล้งอีกฝ่ายในใจ
“เสี่ยวฉีของข้าเป็นงานขนาดนี้ ข้าควรต้องไปขอบคุณเจ้าพวกนั้นหรือไม่?”
“...พี่ใหญ่ไม่ชอบหรือเจ้าคะ?”
“ถามอะไรอย่างนั้นเล่า? ข้ารักทุกอย่างที่เป็นเจ้าเสมอนั่นแหละ”
พูดจบ
