หลังจากเสร็จธุระที่ร้านอัญมณี หญิงสาวก็กลับมาให้ความสนใจกับร้านรวงที่ตั้งอยู่บริเวณข้างทางอีกครั้ง ข้าวของมากมายที่พวกนางเลือกซื้อกันเป็นจำนวนมากถูกบรรทุกไว้บนรถม้าที่ไม่รู้ว่าเฟยหลงไปซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั่น กระทั่งเริ่มรู้สึกเหนื่อยหลังจากเดินไปโน่นมานี่มาตลอดทั้งวัน จึงพากันกลับไปยัง ‘บ้านของพวกเรา’ ในที่สุด
“พี่ใหญ่!!”
ทันทีที่กลับมาถึงดินแดนอันเป็นจุดศูนย์กลางของสวรรค์ ฉีเหวินที่เห็นพี่ชายของตนยืนรออยู่ก่อนแล้วก็โผเข้ากอดอีกฝ่ายในทันที รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขถูกยกขึ้นประดับบนใบหน้าของนาง ในขณะที่ไซ้ศีรษะออดอ้อนคนตรงหน้าอย่างแสนคิดถึง
ไม่รู้เพราะเหตุใด แต่ทุกครั้งที่ได้พบกัน ฉีเหวินมักจะรู้สึกถึงความผูกพันอะไรบางอย่างที่มีต่อเขา มันคล้ายกับสิ่งที่นางรู้สึกกับเฟยหลงและเหล่าสี่สัตว์เทพ ทว่าความลึกซึ้งที่สัมผัสได้ในใจกลับต่างกันหลายเท่าตัวนัก
จะหาว่านางลำเอียงก็ได้นะ แต่หวงหล
