เวลาสองสัปดาห์ผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะเพียงชั่วพริบตา
เฟยหลงก็มายืนอยู่หน้าเรือนพักของฉีเหวินยามวิกาลพร้อมข้าวของเต็มไม้เต็มมือจนได้ ถ้าถามว่าเพราะเหตุใดเขาถึงมาที่นี่เสียดึกดื่น นั่นก็เพราะธุระที่แดนมนุษย์ของตนดันใช้เวลามากกว่าที่คิดไปหน่อย ตัวเขาจึงไม่สามารถกลับมาร่วมโต๊ะมื้อเย็นกับทุกคนได้ทัน และเพราะไม่อาจจะเก็บความสงสัยของตนไว้ได้นานกว่านี้แล้วว่า ‘ของ’ ที่ฉีเหวินบอกว่าจะมอบให้คืออะไร เฟยหลงจึงตัดสินใจนำของที่นางไหว้วานให้ไปรับมาให้อีกฝ่ายถึงเรือนส่วนตัวในเวลานี้ เพื่อที่จะได้ถือโอกาสเปิดของขวัญจากนางไปด้วยเลย
ก๊อก... ก๊อก...
เขายกมือขึ้นเคาะบานประตูตรงหน้าเบา ๆ ก่อนจะก้มมองกล่องไม้ทั้งสองที่ถือไว้ด้วยความตื่นเต้น และเพียงไม่นานหลังจากนั้นก็มีความเคลื่อนจากด้านในดังมาให้ได้ยิน ก่อนที่สาวใช้คนสนิทของฉีเหวินจะปรากฏตัวออกมา
“...แล้วฉีเหวินเล่า? ข้ามีธุระจะคุยกับนางหน่อยน่ะ”
“เรี
