“โอย... อิ่มชะมัดเลยแฮะ...” เทพมังกรสาวลูบหน้าท้องของตัวเองป้อย ๆ เมื่อตนเองทานอาหารเข้าไปมากกว่าปกติ หลังจากที่ลี่ฟางและสาวใช้อีกคนหนึ่งเข้ามาเก็บถ้วยชามที่ถูกกินจนไม่เหลือแม้ข้าวสักเมล็ดและทำความสะอาดโต๊ะเสร็จ นางก็บอกทั้งคู่ให้ไปพักผ่อนเลยโดยไม่ต้องกลับมาดูแลนางอีก
เพราะกว่าที่ฉีเหวินจะตื่นนอนเมื่อครู่นี้ ก็เป็นตอนที่เลยเวลาอาหารเย็นไปมากโขแล้ว หากให้เด็กคนนั้นกลับมาคอยดูแลปรนนิบัติเหมือนอย่างทุกวัน มันก็ออกจะดึกเกินไปหน่อยละนะ
“เสวียนอู่น้อย นี่มันปลายยามไฮ่แล้วนะ เจ้าเองก็ควรจะกลับไปพักผ่อนที่เรือนได้แล้วล่ะ”
“แต่ข้ายังไม่อยากกลับนี่...” เจ้าของชื่อพูดตอบออกมาเสียงอ่อย เพราะกลัวว่าตัวเองจะเผลอทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ แต่เมื่อเห็นว่าฉีเหวินกำลังจะเปิดปากพูดอะไร เสวียนอู่ก็เร่งคิดหาข้ออ้างเพื่อจะได้อยู่ที่นี่ต่อให้นานขึ้นในทันที
“ข้ายังไม่ง่วงเลย... หากกลับเรือนไปตอนนี้ ก็คงไม่มีอะไรทำ
