“ฉะ ฉีเหวิน... อึก! อย่า...” เสวียนอู่แทบจะพูดออกมาไม่เป็นภาษา เมื่อมือของสตรีตรงหน้ากำลังลูบไล้ไปตามลำกายหนาที่ไม่รู้ว่าถูกควักออกมาจากกางเกงตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนจะริมฝีปากอุ่น ๆ ที่ขบเม้มดูดดึงไปตาม
ไหปลาร้าพอให้หวามไหวนี่อีก ทั้งหมดมันทำให้เขาได้แต่นั่งเกร็งอย่างทำอะไรไม่ถูก
“ชู่ว์... เป็นอะไรไปเสวียนอู่? เจ้าไม่ชอบให้ข้าทำแบบนี้อย่างนั้นหรือ?” หญิงสาวเลื่อนใบหน้าขึ้นมากระซิบที่ข้างหู ก่อนจะแกล้งพ่นลมหายใจฟู่ให้อีกฝ่ายรู้สึกกระสันเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
นิ้วเรียวแตะเข้าที่ปลายหัวหอกที่กำลังหลั่งน้ำออกมาพอให้ตื่นเต้น ก่อนจะลูบคลึงมันเล่นเบา ๆ ไปด้วย
“หากเจ้าไม่ชอบสิ่งที่ข้าทำอยู่ ข้าจะหยุดมือให้ก็ได้นะ...”
แม้จะพูดออกไปเช่นนั้น แต่มือเรียวกลับเลื่อนไปกอบกุมความร้อนผ่าวที่โอบแทบไม่มิดนั่นไว้ในมืออย่างมั่นเหมาะ ข้อมือบางขยับขึ้นลงช้า ๆ ทว่าหนักแน่นคล้ายกับกำลังรอคำตอบ ขณะที่ใบหน้าคลอเคลียส
