สายลมที่พัดเอื่อยมาตามผิวกาย ทำให้คนที่กำลังหลับสบายรู้สึกอยากจะนอนต่อไปนาน ๆ ฉีเหวินนอนพลิกตัวตะแคงข้าง ก่อนที่ใบหน้าของนางจะไปชนกับอะไรบางอย่างเข้า กลิ่นหอมสะอาดที่คุ้นเคยกับความอบอุ่นของผิวกายมนุษย์ทำให้หญิงสาวอดที่จะเปิดตามองไม่ได้
“อื้อ...” เพราะแสงแดดที่ส่องแยงตา ทำให้คนตัวเล็กซึ่งตั้งใจจะลืมตามองสิ่งตรงหน้าซุกเข้าหาความอบอุ่นแสนสบายนั่นอีกครั้ง ทว่าในครั้งนี้บริเวณที่นางซุกซบอยู่กลับมีการขยับไหวเล็กน้อยพร้อมกับฝ่ามืออุ่น ๆ ที่วางลงมาบนศีรษะ
“ตื่นแล้วหรือเสี่ยวฉี?” เจ้าของตักละสายตาออกจากกองเอกสาร ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับคนตัวเล็กที่นอนซุกอยู่แถวหน้าท้องของตนตอนนี้ทั้งหวงหลงและฉีเหวินต่างอยู่บนพื้นชานระเบียงที่ยื่นออกไปในทะเลสาบ ซึ่งเขาสั่งให้คนนำฟูกนอนและโต๊ะเตี้ย ๆ มาจัดวางไว้สำหรับสร้างเป็นมุมพักผ่อน แน่นอนว่ามีร่มคันใหญ่ถูกตั้งเอาไว้ที่มุมหนึ่งเพื่อบดบังแสงแดดไม่ให้ส่องเข้าที่
