วันนี้แอรอนเลิกงานค่อนข้างดึก ฉะนั้นหน้าที่สอนลูกชายทำการบ้านและเล่านิทานก่อนนอนจึงตกเป็นของมัลลิกาไปโดยปริยาย
“หวานใจจ๋า เล่านิทานให้ลูกฟังเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ” คนมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่เดินออกมาจากห้องน้ำในจังหวะที่ภรรยาสาวคนสวยเปิดประตูเข้ามาภายในห้องนอนพอดี ก่อนที่แอรอนจะหย่อนสะโพกเพรียวลงนั่งที่ปลายเตียง แล้วกวักมือเรียกแม่ยอดขมองอิ่มด้วยรอยยิ้มเกลื่อนใบหน้า
“เสร็จแล้วค่ะ” มัลลิกาตอบเสียงหวานละมุน ก่อนจะเดินเข้าไปเช็ดผมให้คนที่ยื่นผ้าขนหนูมาพร้อมกะพริบตาปริบๆ ออดอ้อน
“อื้ม…ชื่นใจที่สุด” หลังจากซบใบหน้าหล่อระเบิดลงที่เนินอกอะร้าอร่าม แล้วเกลือกกลิ้งไปมาพร้อมสูดกลิ่นนวลนาง เสียงห้าวก็งึมงำพร่ำชมอย่างถูกอกถูกใจ
“ฮื้อ…อะไรกันคะ ลิก้าอุตส่าห์เช็ดผมให้ ทำไมต้องเอาเปรียบกันด้วย” เสียงหวานเอ่ยเป็นเชิงพ้อ ละมือจากกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อน แล้วลดใบหน้างามลงไปสบตากับคนเจ้าเล่ห์
“
