"ขาดหมูไปแล้วจะทำกับข้าวได้ยังไง" เพราะวัตถุดิบสำคัญก็คือเนื้อหมู เนื้อไก่คนไม่ค่อยชอบทานเท่าไร
"แก้วออกไปซื้อให้ไหมคะยาย" ถึงแม้ยายจะบ่นพึมพำตามประสาคนแก่ แต่แก้วใจก็รู้สึกผิด และก็นึกตำหนิตัวเองถ้าไม่มองไปคงไม่เกิดเรื่อง
"ไม่ต้องหรอกมันอันตราย เราก็ทำเท่าที่มีแล้วกัน" ถ้าคนไม่ซื่อตรงหน่อยคงจะนำหมูนั้นมาล้างแล้วทำกับข้าวขายต่อ ..แต่หมูที่สกปรกยายพิศมัยก็ไม่ได้ทิ้งไปเลย ยายคิดว่าจะทำให้สุกแล้วให้สุนัขจรจัดที่ชอบมารอรับเศษอาหาร "ถ้างั้นเราก็หั่นไก่ที่เหลือแล้วกัน มีไว้ขายดีกว่าปิดร้าน"
"ค่ะ"
ผ่านไปชั่วโมงกว่าหลังจากที่ทำหมูของยายเสียหาย
"เสียงรถใครมา หนูออกไปดูหน่อยสิลูก"
"ไม่ได้มาบ้านเรามั้งยาย" เพราะไม่เคยมีใครมาหาดึกดื่นขนาดนี้ แต่แก้วใจก็ออกมาดู
เปิดประตูออกมาหญิงสาวแปลกใจว่าทำไมถึงเป็นเขาได้
"เดี๋ยวไม่มีอะไรทำขายพรุ่งนี้" ฉลามพูดพร้อมกับยื่นถุงไปให้
"อะไรคะ" รับมาแล้วแก้วใจก็เ
