เมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ? ทำไมประโยคเมื่อสักครู่ทำให้เธอขนลุกได้ เขาว่าเราดื้ออย่างนั้นเหรอ?
ไม่นะมโนราห์แค่คำพูดคำเดียว เธอจะใจง่ายไปแล้วนะ
"ฉันไม่ไปกับคุณ"
"แสดงว่าอยากเจอเหมือนเมื่อคืนนั้น" มือหนาเลื่อนขึ้นมาคลายเนคไทออก ตามด้วยปลดกระดุมที่แขนเสื้อเชิ้ต
"คุณจะทำบ้าอะไร" หญิงสาวมองซ้ายมองขวา เพื่อหาของทุ่นแรง และเธอก็เจอ..
"อย่าบอกนะว่าคุณจะทำร้ายร่างกายผม"
"คุณก็ลองเข้ามาดูสิ" มือเรียวจับแจกันใบนั้นตั้งท่า ถ้าเขาเข้ามาได้เจอดีแน่ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่กลัวคงคิดว่าเธอไม่กล้า
ตุ๊บ!
เพล้ง!!
"กรี๊ดด" มโนราห์รีบทิ้งแจกันที่อยู่ในมือลงจนมันแตกกระจาย ที่เธอกรี๊ดเพราะตกใจทำไมเขาถึงไม่หลบ "คุณเป็นอะไรไหม"
หญิงสาวรีบเข้าไปดูแผลที่ศีรษะ "เลือด?"
มือหนาเอื้อมมาปิดตรงที่โดนแจกันเมื่อสักครู่
"ทำไมคุณถึงไม่หลบล่ะ" ใครจะรู้เขาเป็นถึงทหารแค่นี้ยังหลบไม่ได้หรือไง "ไปหาหมอกันค่ะ" มโนราห์หาผ้า
