บทที่ 39

1248 Words

"ปล่อยนะคุณกองทัพ ไหนคุณบอกจะพาฉันไปหาพ่อไง" มือเรียวรีบผลักอีกฝ่ายให้ออก ถ้าเขาจะเอาอีกครั้งเธอคงไม่ยอมแน่ แค่นี้ก็แทบจะลุกไม่ได้อยู่แล้ว "นี่มันยังเช้ามืดอยู่เลยจะรีบไปไหน" "ถ้าคุณไม่อยากพาไป ฉันไปเองก็ได้ แต่คุณช่วยไขกุญแจมือให้ก่อนได้ไหม" ชายหนุ่มยอมปล่อยเพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ ดีเท่าไรแล้วที่เธอยังพูดด้วย อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ มโนราห์รีบออกมารอที่รถก่อน "มองอะไร" พอกองทัพออกมาสายตาเขาเอาแต่จับจ้องหน้าอก หญิงสาวก็เลยรีบเอามือมาปิดไว้ เพราะเธอยังคงอยู่ในชุดเดิมตอนที่ไปตามเขาในบาร์ ที่ต้องปิดเพราะมันไม่มีเสื้อชั้นใน "ทีหลังถ้าจะนอนต้องแต่งตัวให้รัดกุมกว่านี้" "คุณพูดอะไร" "ถ้าเกิดเหตุสุดวิสัยแบบนี้อีกคุณจะทำยังไง" "คุณรู้?" เขาพูดเหมือนรู้ว่าเธอถูกแม่ลากตัวออกมาจากห้องนอนอย่างนั้นแหละ "จะแต่งตัวยังไงก็เรื่องของฉันสิคนจะนอน" "ถ้าในห้องนั้นมีผมอยู่ด้วยผมไม่ว่า" "บ้าไปแล้ว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD