บทที่ 44

1329 Words

"ผมจะไม่ยอมแพ้ ผมจะทำให้คุณลืมสิ่งที่ผ่านมาให้ได้" จากที่ไม่อยากมองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ เธอปลายหางตามองไปเล็กน้อย แต่ก่อนขนาดเธอไม่พูดอะไรเขายังเกลียด นี่เธอพูดออกมาสารพัดหวังให้เขาเกลียด แต่ทำไม? "แต่ผมขอร้องอย่างหนึ่ง คุณอย่าเครียดอย่าคิดมาก เพราะคุณหมอบอกว่ามันไม่เป็นผลดีต่อลูกของเรา" หึ.. คงเพราะแบบนี้สินะ ที่เขายังคงทำดีด้วย อยากร้องไห้จนมุมปากขยับเล็กน้อย แต่มโนราห์พยายามดัดมันกลับคืนมาให้อยู่ในรูปทรงเดิม ลูกของเธอต้องเข้มแข็งเหมือนแม่สิ "ดื่มนมหน่อยนะ จะได้พักผ่อน" กองทัพยื่นนมอุ่นแก้วนั้นส่งมาให้ ..มโนราห์ยอมรับมันมาถึงแม้จะไม่เต็มใจ "แม่น่ารักขนาดนี้ลูกต้องน่ารักมากเลย" มือหนาเอื้อมมาลูบศีรษะคนที่เพิ่งจะดื่มนมหมด "พักผ่อนนะครับ เรื่องนั้นคุณพ่อกำลังจัดการให้" "ฉันอยากเห็นแม่" "ได้สิเดี๋ยวผมจะไปคุยกับคุณหมอให้ แต่ตอนนี้คุณนอนพักก่อน" หญิงสาวขยับเอนตัวนอนลงบนหมอนใบที่เขาเพิ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD