ญาณินไม่ได้โทษชีวิตเลย ชาติหนึ่งได้เกิดมาเป็นมนุษย์ก็ดีเท่าไรแล้ว สิ่งที่ถูกปรุงแต่งตามมามันคือบุญวาสนาของแต่ละคน..ซึ่งของเธอคงมีอยู่แค่นี้
หญิงสาวตัดสินใจกวักมือเรียกแท็กซี่ เพราะนานๆ ทีจะเห็นว่าแท็กซี่เปิดไฟว่างมา
"จะไปไหนครับ"
"เข้าไปส่งในกรมค่ะ"
"กรมทหารราบเหรอครับ"
"ใช่ค่ะ"
"เอาไงดีผมใกล้จะส่งรถแล้วด้วย ไม่เป็นไรขึ้นรถเลยครับเดี๋ยวไปส่งก่อน"
หญิงสาวรีบขึ้นรถทันที..แต่ขณะที่นั่งรถมาเธอกระวนกระวายใจมากเพราะไม่มีเงินติดตัวมา คิดว่าคนขับแท็กซี่คงไม่ใจดำหรอกมั้ง
ที่เธอกล้าเรียกแท็กซี่เพราะคิดว่าจะไปขอยืมเงินสาริศาเพื่อจ่ายค่ารถ
[หน้ากรมทหารราบ]
"มีธุระอะไรจะเข้าไปข้างในครับ" แน่นอนว่าถ้าเป็นรถภายนอกต้องการเข้าไปด้านในมันไม่ได้ง่ายเลย
"ฉันพักอยู่ข้างในค่ะ"
"พักอยู่หลังไหนครับ ขอดูบัตรด้วย"
"ฉันไม่ได้เอาบัตรติดตัวออกมาค่ะ"
"ถ้างั้นก็โทรติดต่อคนข้างในให้ออกมารับได้ไหมครับ"
"
