ตุ๊บ! พอแก้เชือกออกจากขาให้เท่านั้นแหละ ถึงแม้จะมีอยู่แค่ขาเดียว สาริศาก็ใช้มันแบบสุดกำลัง จนคนร่างหนากระเด็นตกเตียง
"โอ๊ย"
"อุ้อี้!!"
"ผู้หญิงอะไรแรงเยอะชิบหาย" ชายหนุ่มลุกขึ้นมาได้ก็ยืนมองอยู่ข้างเตียง
"อื้ม!!" เรียวลิ้นพยายามดันสิ่งที่ปิดปากอยู่ออกมาให้ได้
"เดี๋ยวเอาออกให้" พอถูกถีบสติก็เริ่มมา "ถ้าฉันปล่อยแล้ว..ถ้าเธอยังทำร้ายร่างกายฉันอีกสาบานได้เลยว่าจะกระแทกให้ลืมนามสกุลไปเลย!" ถึงแม้เขาเพิ่งรู้จักเธอแต่ก็มั่นใจได้ ว่าถ้าปล่อยเธอคนนี้เป็นอิสระร่างกายของเขาคงไม่ปลอดภัยแน่
สาริศาพยักหน้าตอบแบบจริงจัง ถ้าเขาปล่อยเธอคงไม่มีแรงที่จะทำอะไรแล้วล่ะแรงจะดิ้นยังไม่มีด้วยซ้ำ
คว้าก.. เสียงซันเดย์ฉีกสก๊อตเทปที่ปิดปากเธออยู่ออก
"โอ้ย" อยากจะด่าว่าทำเบาๆ ไม่ได้หรือไง แต่ถ้าพูดตอนนี้เขาคงไม่ปล่อยแน่
"สัญญากันแล้วนะว่าจะไม่ทำอะไร" แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ เขาไม่กลัวอยู่แล้ว แต่ฤทธิ์เดชเธอเยอ
