ชายหนุ่มขยับมือไปเปิดประตูห้องโดยที่ยังไม่ปล่อยจูบ พออุ้มเธอเข้ามาพ้นประตูเขาก็ใช้หลังดันมันให้ปิดลง
"อือ" พอหลังสัมผัสกับที่นอนนุ่มๆ สติสาริศาก็ค่อยๆ คืนกลับมา "ไม่ค่ะ"
"อย่าลืมสิว่าตอนนี้เราเป็นอะไรกัน" เธอไม่ให้จูบเขาก็เลยแนบริมฝีปากลงไปที่ซอกคอแล้วสูดดมกลิ่นอันหอมละมุน
"เราก็แค่จดทะเบียนหลอกๆ"
"ทะเบียนที่ไหนมีหลอก"
"คุณไม่ได้ต้องการฉันจริงๆ สักหน่อย"
"ตอนนี้ไงกำลังต้องการอยู่นี่ไง" แข็งรอขนาดนี้แล้วไม่ต้องการได้ไง
"แล้วผู้หญิงที่คุณควงไปงานเลี้ยงรุ่นล่ะคะ" ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรตั้งแต่ไปเห็นภาพที่เขาโอบกอดผู้หญิงคนนั้นก็รู้สึกไม่ดีเลย พยายามบอกตัวเองแล้ว ว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรกับเธอสักหน่อย แต่ก็อดที่จะถามไม่ได้อยู่ดี
ใบหน้าคมที่ฝังอยู่ผิวกายเธอ ก็ได้เงยขึ้นมามองสบตา "ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย นั่นเป็นแค่ลูกน้องในแผนก"
"นี่ขนาดไม่มีนะคะ ถ้ามีจะขนาดไหน"
"ผู้หมู่แค่ต้องการคนควงไปงาน
