มิลินขยับตัวเล็กน้อย ซุกเข้าหาอกของเขาโดยไม่รู้ตัว มือบางเลื่อนขึ้นแตะหน้าอกแกร่งนั้นแผ่วเบา
ริมฝีปากบางหดจูบลงไป บนริมฝีปากหนาอย่างเผงเบา เหมือนเด็กน้อยเพิ่มเริ่มเรียนรู้
จ๊วบ! อืม!
เธอถอดริมฝีปากออกมา ก่อนเสียงหวานเอ่ยขึ้น
"ฉันถามว่า... ขอทำมากว่าจูบได้มั้ย"
อชิไม่พูดอะไร มีเพียงสายตาคม ที่จ้องมองใบหน้าสวยหวานของเธอ มือหนาจับมือเธอแน่นขึ้น ก่อนกระซิบเบาๆ ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบแห้ง
"บนรถไม่สะดวกไปต่อที่คอนโดดีมั้ย"
ร่างบางเมามาย ซบลงบนอกเขา น้ำเสียงอู่อี้ออกมาเบาๆ น่ารักจนแทบละลายหัวใจคนตัวโต
อชิสูดหายใจเข้าลึก กลืนน้ำลายฝืดไปกับความรู้สึกที่พุ่งพล่าน
เขาแทบเก็บอาการไม่อยู่ แต่ก็ยังประครองเธอไว้แน่นด้วยความระมัดระวัง มือใหญ่ลูบหลังเล็กเบาๆ คล้ายปลอบโยน และพยายามไม่ให้เธอเสียหลัก
มิลินเอ่ยเสียงแผ่วๆ
“ฉันไม่ได้เมา...ฉันอยากได้พี่ตอนนี้ได้มั้ย"
คำพูดนั้นทำให้อชิแทบละลาย
